Σάββατο, 28 Ιανουαρίου 2012

ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΖ' ΜΑΤΘΑΙΟΥ (της Χαναναίας)

Πίστη και ταπείνωσις

             Άν πρέπει κάτι να προσέξουμε ιδιαίτερα στο ευαγγέλιο που θα ακούσουμε την Κυριακή 29/1 από τα χείλη του ιερέως,αυτό σίγουρα είναι η ταπείνωση μα και η πίστη της Χαναναίας μάνας,που αψηφά τον κόσμο που θα την κοροϊδέψει και λέει στον Χριστό:"Ελέησον με,Κύριε,υιέ Δαβίδ.η θυγάτηρ μoυ κακώς δαιμονίζεται". Ακόμα και οι απόστολοι ενοχλημένοι προτρέπουν τον Διδάσκαλο να την διώξει γιατί τρέχει από πίσω τους και φωνάζει.
             Ένα ακόμα αξιοπρόσεκτο σημείο είναι η σκληρότητα του Ιησού:"Ουκ έστι καλόν λαβείν τον άρτον των τέκνων και βαλείν τοις κυναρίοις".Δέν έχουμε συνηθίσει τον Χριστό να μιλά έτσι και μάλιστα σε έναν πονεμένο άνθρωπο όσο αυτή η μάνα.
             Τής λέει πώς δεν είναι δυνατόν μια ειδωλολάτρης, όπως αυτή, να ζητά την βοήθεια Του και μάλιστα την παρομοιάζει με σκυλί "να πάρω το ψωμί των παιδιών μου και να το δώσω στα σκυλιά"της λέει εξαντλώντας όλη του την σκληρότητα.
              Όμως λίγο αργότερα θα καταλάβουμε τον λόγο.Δοκιμάζει την πίστη της και η μέχρι πριν λαβωμένη μάνα βρίσκει το κουράγιο και αντιμιλά στον Χριστό,του δείχνει πόσο βαθιά Τον πιστεύει και του λέει:"Ναί Κύριε. και γάρ τα κυνάρια εσθίει από των ψιχίων των πιπτόντων από της τραπέζης των κυρίων αυτών".Ναι,είμαι το σκυλί που λες,αλλά δεν θα μπορούσα να τραφώ από τα ψίχουλα του τραπεζιού σου,αφού και εγώ σε δέχομαι ως Κύριο μου;
             Δεν αφήνει κανένα περιθώριο στον Χριστό,την θαυμάζει, την συγχαίρει και της λέει: "Ώ γύναι,μεγάλη σου η πίστις!Γεννηθήτω σοι ώς θέλεις".
            Πίστη και ταπείνωση θέλει από εμάς ο Θεός και όταν δει να έχουμε αυτές τις αρετές,τότε θα δούμε  και εμείς την αγάπη του,τότε θα ζήσουμε ευτυχισμένοι κοντά Του.

Παρασκευή, 27 Ιανουαρίου 2012

Η ΑΓΡΥΠΝΙΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ

Γέμισε η ψυχή μας.

         Παρότι ήταν ίσως η πιο κρύα νύχτα του χειμώνα,ο ναός μας γέμισε με τις ψυχές των πιστών,που αψήφισαν την χαμηλή θερμοκρασία και ήρθαν να πάρουν δύναμη από την νυκτερινή προσευχή,που τουλάχιστον μία φορά τον μήνα τελείται στην Ενορία των Αγίων Θεοπατόρων Ιωακείμ και Άννης.
         Έξω το κρύο ήταν τσουχτερό,μα στον ναό μας είχαμε φροντίσει να υπάρχει ζεστασιά που μαζί με τον χαμηλό φωτισμό από τα κεριά και τα καντήλια και τον ήχο από τις ψαλμωδίες, δημιουργούσαν την κατανυκτική  εκείνη ατμόσφαιρα που χρειάζεται ο άνθρωπος για να επικοινωνήσει με τον Θεό.
         Ο π.Χρυσόστομος "λειτούργησε",τιμώντας έτσι και τον Άγιο του, που εορτάσαμε την ανακομιδή των ιερών του λειψάνων,ενώ ο π.Παύλος, από τους Θωμάδες του Αγίου Όρους,μαζί με τον ψάλτη του ναού μας,τον κ.Κωνσταντίνο Παπαγερούδη, ανέλαβαν το αναλόγιο και την ψαλτική ευθύνη της Αγρυπνίας μας.
         Τα "γράμματα"πολλά,οι ύμνοι όμορφοι,οι ψάλτες μας καλλίφωνοι και έτσι παρασύρθηκε ο ιερέας και  άργησε το "δι'ευχών". Ήταν 1.00 το πρωί όταν μας μοίρασε το αντίδωρο και αμέσως μετά μαζευτήκαμε στο αρχονταρίκι όπου μας περίμενε μία νόστιμη ζεστή σούπα,όπως μας το υποσχέθηκε ο π.Χρυσόστομος,κέρασμα για την εορτή του.
         Ο π.Παύλος ευλόγησε την τράπεζα και τα τριάντα περίπου άτομα που άντεξαν την ευλογημένη ταλαιπωρία της Αγρυπνίας ,κάθισαν μαζί μας και απόλαυσαν το λιτό νηστίσιμο,μα τόσο νόστιμο δείπνο που ετοίμασε η κα.Ζωή Σαββίδου,ενώ την επιμέλεια όλης της τράπεζας είχαν οι κυρίες της διακονίας του ναού μας με μπροστάρισσες την κα.Σουλτάνα Καραϊσαρίδου και την κα.Δόμνα Ιωαννίδου.
        Ο π.Χρυσόστομος ήρθε λίγο αργότερα και αυτός, αφού πρώτα τακτοποίησε τις υποχρεώσεις του στο Ιερό, μετά την Θεία Λειτουργία,του ευχηθήκαμε "Χρόνια Πολλά" και "Καλό Παράδεισο" όπως συνηθίζουν να εύχονται οι Αγιορείτες πατέρες και πριν φύγουμε, δώσαμε ραντεβού για την επόμενη Αγρυπνία μας, που σύμφωνα με το πρόγραμμα των ακολουθιών του ναού θα είναι την Δευτέρα 6 Φεβρουαρίου, στις 9.00 το βράδυ,για την μνήμη του Αγίου Παρθενίου επισκόπου Λαμψάκου του θαυματουργού και προστάτη των καρκινοπαθών.

Σάς περιμένουμε και πάλι!!!



Ο π.Παύλος πάντα συμμετέχει στις Αγρυπνίες μας.

Ο Κοσμάς πρωτεργάτης στην κατασκευή της ιστοσελίδας μας και βοηθός στην Αγρυπνία μας,του π.Χρυσοστόμου μαζί με τον μικρό Παναγιώτη.

"Ευλόγει η ψυχή μου, τον Κύριον..."

"Μνήσθητι, Δέσποτα φιλάνθρωπε, των δούλων σου..."




"Σφραγίς δωρεάς Πνεύματος Αγίου.Αμήν."

"Λάβετε φάγετε..."

Η κα.Δόμνα σερβίρει με χαρά τον κόσμο που μας τίμησε στην Αγρυπνία και στην εορταστική τράπεζα.

Η κα.Ζωή που απέσπασε από όλους μας τις καλύτερες κριτικές για την σούπα της.

"Χριστέ ο Θεός,ευλόγησον τα περισσεύματα της τραπέζης ταύτης..."

Δευτέρα, 23 Ιανουαρίου 2012

ΑΓΡΥΠΝΙΑ για την ανακομιδή των λειψάνων του Ιερού Χρυσοστόμου.


Η αγρυπνία μας για τον μήνα Ιανουάριο.

       Τουλάχιστον μία αγρυπνία τον μήνα τελείται στην ενορία μας, των Αγίων Θεοπατόρων Ιωακείμ και Άννης.
       Για αυτόν τον μήνα ο ιερέας μας επέλεξε να τελέσει την ακολουθία της Ιεράς Αργυπνίας, ξημερώνοντας η ημέρα της εορτής του,την Πέμπτη 26η το βράδυ προς Παρασκευή 27η, όπου η Εκκλησία μας εορτάζει την ανακομιδή των λειψάνων του Αγίου Ιωάννη του Χρυσοστόμου.Έτσι και θα τιμήσει ιδιαιτέρως έναν από τους σημαντικότερους Ιεράρχες της χριστιανοσύνης, μα και θα ευχαριστήσει το ποίμνιο του για την αγάπη και την αφοσίωση  που του δείχνουν από την στιγμή που ανέλαβε την διακονία του στην ευλογημένη αυτή  Ενορία.
       Όπως πάντα η καμπάνα θα σημάνει στις 9 το βράδυ και γύρω στις 12.30 π.μ,ίσως λίγο αργότερα , ο ιερέας θα κάνει την απόλυση και θα πει το "δι'ευχών".
       Αμέσως μετά θα μαζευτούμε στο αρχονταρίκι του ναού, όπου οι κυρίες της διακονίας θα έχουν ήδη στρώσει την τράπεζα,όπως συνηθίζουμε πάντα μετά τις αγρυπνίες μας,μα και για ένα λόγο ακόμα,για να μας κεράσει ο ιερέας μας,ο π. Χρυσόστομος για την εορτή του και για να του ευχηθούμε Χρόνια Πολλά.

Σας περιμένουμε όλους στην αγρυπνία μας!!!

Παρασκευή, 20 Ιανουαρίου 2012

ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΕ' κατά Λουκά (22/1/2012)



ΕΝΑ ΒΛΕΜΜΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

       Η ευαγγελική διήγηση που θα ακούσουμε την Κυριακή από τα χείλη του ιερέως, αφηγείται τη συνάντηση του Χριστού με τον αρχιτελώνη Ζακχαίο.
         Ο Ιησούς μπήκε στην Ιεριχώ και ο Ζακχαίος επιθυμούσε να δει ποιος είναι ο Χριστός. Λόγω όμως πλήθους και αναστήματος ανέβηκε σε μια συκομορέα και τον περίμενε να περάσει. Ο Χριστός, όταν έφτασε στο σημείο εκείνο, σήκωσε το βλέμμα Του, είδε τον Ζακχαίο και του είπε « Ζακχαίε , κατέβα γιατί σήμερα θα μείνω στο σπίτι σου». 
Γιατί ο Ζακχαίος ήθελε τόσο πολύ να δει τον Χριστό;
Γιατί ο Χριστός έδωσε τόση μεγάλη σημασία στον Ζακχαίο και τον τίμησε τόσο πολύ;
        Φαίνεται ότι ο Ζακχαίος, διακατεχόταν από δύο σκέψεις : η μια ήταν να συναντήσει το Χριστό και η άλλη μήπως ο Χριστός τον απορρίψει. Γι' αυτό απέφευγε να εμφανιστεί μπροστά Του. Η κατάστασή του αυτή ήταν συνέπεια της εσωτερικής σύγκρουσης που ζούσε. Η ζωή και τα έργα του τον είχαν απομακρύνει από τον Θεό. Ήταν ένας στιγματισμένος αμαρτωλός - συνεπώς ακάθαρτος- και δεν μπορούσε να πάρει μέρος στην λατρεία Του Θεού. Επίσης είχε απομακρυνθεί από τους ανθρώπους, γιατί τους αδικούσε με την είσπραξη των φόρων. Και αυτοί του έδειχναν μίσος και περιφρόνηση.
           Ο Ζακχαίος ζούσε χωρίς αξιοπρέπεια και αυτοσεβασμό. Είχε καταστρέψει την εικόνα του Θεού μέσα του, γι' αυτό έπρεπε να την αποκαταστήσει. Έτσι αφού άκουσε, ότι ένας άνθρωπος του Θεού θα περνούσε από την πόλη του και φερόταν με επιείκεια στους αμαρτωλούς, θέλησε να τον συναντήσει. Η επιθυμία του να εγκαταλείψει την αμαρτωλή ζωή τον οδήγησε προς Εκείνον. Η συνείδηση όμως της αμαρτωλότητάς του δεν τον άφηνε να Τον πλησιάσει.
        Εξαιτίας των παραπάνω σκέφτηκε να μην συναντήσει τον Χριστό κατά πρόσωπο, αλλά ν' ανέβει σ' ένα δέντρο για να δει από εκεί «τίς στίν» ο Χριστός.
            Διαπίστωσε, ότι, αν ήθελε να μη ζει περιφρονημένος από τους ανθρώπους και ακάθαρτος ενώπιον του Θεού, έπρεπε να μισήσει όχι μόνο την κατάσταση που ζούσε αλλά και την αιτία της : την επιθυμία του πλούτου. Αυτή τον είχε οδηγήσει στην εκμετάλλευση των ανθρώπων. Παίρνοντας αυτή την απόφαση, άρχισε να σηκώνει τον σταυρό του. Αυτό απαιτεί πόνο και κόπο. Ο σταυρός του έγινε αναρριχητικό στο Σταυρό του Χριστού. Κι' ανέβηκε στο Σταυρό του Χριστού κι' όχι στις μύτες των ποδιών του δηλ. στις δικές του δυνάμεις. Γι' αυτό ο Χριστός τον είδε, τον αναγνώρισε και πήγε στο σπίτι του.
          Για να γίνει όμως αυτό πέρασε μέσα από τον πόνο και πόθησε να δει το Χριστό σύμφωνα με τις απαιτήσεις του Νόμου του Θεού και όχι με τις δικές του επιθυμίες.
           Η σχέση του Θεού με τον καθένα μας είναι σχέση πατέρα και παιδιών, γι' αυτό και είναι σχέση πληγωμένη κα γεμάτη πόνο. Επειδή η αγάπη, οι πληγές, ο πόνος και ο πόθος συνοδεύονται με τα συναισθήματά μας, συχνά μπερδεύουμε το θέλημα του Θεού με τις δικές μας καταστάσεις που θέλουμε να ξεπεράσουμε.
           Η περίπτωση του Ζακχαίου μας δείχνει το σωστό δρόμο. Όταν ο Χριστός πήγε στο σπίτι του , εκείνος είπε «Κύριε, υπόσχομαι να δώσω τα μισά μου υπάρχοντα στους φτωχούς και ν' ανταποδώσω στο τετραπλάσιο όσα πήρα με απάτες». Ο άνθρωπος ήταν τελώνης και είχε κακές οικονομικές σχέσεις με τους άλλους. Δεν ήταν μέθυσος, πόρνος ή φονιάς. Γι' αυτό και δεν είπε «τώρα που μετάνιωσα θ' αρχίσω να ζω με νηστείες, προσευχές και αγρυπνίες». Αν το έκανε αυτό, θα αποκοίμιζε την συνείδηση του και δεν θα πολεμούσε την αιτία της κατάστασής του και δεν θα αποκαθιστούσε τη σχέση του με τον Θεό. Και δεν θα άκουγε το λόγο του Χριστού «σήμερα αυτό το σπίτι σώθηκε, γιατί κι' αυτός είναι παιδί του Αβραάμ.
            Ο Αββάς Ισαάκ λέει : «με ό,τι έχασες το αγαθό με αυτό να το αποκτήσεις». Αν χρωστάς οβολό στο Θεό, δεν δέχεται αντί για αυτό να του δώσεις μαργαρίτη. Αν έχασες τη σωφροσύνη δεν δέχεται ελεημοσύνη, εφ' όσον επιμένεις στην απρέπεια. Σε καιρό θέρους δεν αντιμετωπίζεις τη ζέστη με τα ρούχα του χειμώνα. Έτσι ο καθένας ό,τι σπείρει, αυτό και θα θερίσει και κάθε αρρώστια θεραπεύεται με τα δικά της φάρμακα.
       Είναι παρατηρημένο, ότι οι τσιγκούνηδες προτιμούν την νηστεία και οι φιλήδονοι την ελεημοσύνη. Κι' έτσι συμβαίνει, το καλοκαίρι να φορούν ρούχα του χειμώνα και το χειμώνα ρούχα του καλοκαιριού. Είναι ντυμένοι και στις δύο εποχές αλλά δεν μπορούν όμως να λύσουν κανένα πρόβλημα.
           Στο σημείο αυτό ο Ζακχαίος διαφέρει. Δεν υπόσχεται να κάνει εκείνο που δεν θα τον θεραπεύσει. Κάνει εκείνο που θα τον οδηγήσει στη θεραπεία και θ' αποκαταστήσει τη σχέση του με το Θεό. Από πλούσιος έγινε φτωχός. Ο Χριστός δέχτηκε τη μετάνοιά του, γιατί ήταν αληθινή κα αυτή πού ήθελε ο Θεός. Κι' έτσι αξιώθηκε να γίνει «υιός Αβραάμ».
             Ο Ζακχαίος αναρριχήθηκε σ' ένα δέντρο για να μπορέσει να δει τον Χριστό. Ο πρώτος άνθρωπος, ο Αδάμ, κρύφτηκε πίσω από τα δέντρα για να αποφύγει το βλέμμα του Θεού. Εκεί ο Θεός φώναζε «Αδάμ που είσαι»; Εδώ ο Χριστός είπε «Ζακχαίε θέλω να μείνω στο σπίτι σου».
            Και στις δυο περιπτώσεις πίσω από τα βλέμματα βρισκόταν αυτό που φέρνει τον άνθρωπο κοντά στο Θεό, η μετάνοια. Ο Θεός περίμενε την μετάνοια του Αδάμ και τον ρωτούσε που βρίσκεται. Ο Ζακχαίος έψαχνε με τα μάτια του τον Χριστό προσπαθώντας να καταλάβει αν η μετάνοιά του θα γινόταν δεκτή.
Και έγινε δεκτή, γιατί έγινε με σωστό τρόπο.

Ας χαρίσει και σε μας ο Θεός την αληθινή μετάνοια,  αυτήν του Ζακχαίου!!!