Παρασκευή, 30 Νοεμβρίου 2012

ΑΓΡΥΠΝΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΑΝΔΡΕΑ

Τουλάχιστον μια φορά τον μήνα...

     ...τελείτε στον ναό μας,το "σπίτι" των Αγίων Θεοπατόρων Ιωακείμ και Άννης,το "πατρικό σπίτι" της Παναγίας κόρης τους,η όμορφη και κατανυκτική Ακολουθία της Αγρυπνίας.
    Για τον μήνα Νοέμβριο η Αγρυπνία μας ήταν αφιερωμένη στον Άγιο Ανδρέα τον πρωτόκλητο Απόστολο του Χριστού μας.
    Στις 9 το βράδυ σήμαναν οι καμπάνες του ναού μας καλώντας τους πιστούς να αφήσουν τις επίγειες  ασχολίες τους και να ασχοληθούν, έστω και για λίγο, με τις επουράνιες, να αφουγκραστούν την ψυχή τους, να την ακούσουν επιτέλους που τους ζητά εναγωνίως τροφή θεϊκή για να χορτάσουν και το νερό που πρόσφερε ο Χριστός στην Σαμαρείτιδα για να ξεδιψάσουν, αυτό που πίνοντας το δεν θα ξαναδιψάσεις ποτέ.
    Η Ακολουθία άρχισε με τον Μικρό Απόδειπνο, ακολούθησε ο Μεγάλος Εσπερινός του εορταζόμενου Αγίου Ανδρέα, έγινε η Λιτή με την Αρτοκλασία των εορταζόμενων και στην συνέχεια ξεκίνησε ο Όρθρος με τον Εξάψαλμο.
    Γύρω στις 11.30 το βράδυ, στους Αίνους, βγήκε ο ιερέας από την Ωραία Πύλη και κάλεσε τους πιστούς να προσκυνήσουν την εικόνα του Αγίου Ανδρέα που ήταν στο κέντρο του Ναού και τους έχρισε με το αγιασμένο έλαιο του, "εις ίασιν ψυχής τε και σώματος" και αμέσως μετά την Δοξολογία, με το "Ευλογημένη η Βασιλεία..." άρχισε η Θεία Λειτουργία.
    Το λιγοστό φως από τις λαμπάδες και τα κανδήλια του ναού, η γλυκιά ψαλμωδία που μεταφέρετε από τους καλλικέλαδους ψάλτες μας φθάνοντας στα αυτιά μας σαν χάδι, οι ιερείς που μας καλούν σε δοξολογία του Θεού, προσευχή και μετάνοια, το προχωρημένο της ώρας, ο κόπος της Αγρυπνίας, η παρουσία του Αγίου Ανδρέα μέσα από τις προσευχές μας και η ευλογία του αντίδωρο στην αγάπη μας, που τον τιμούμε ψάλλοντας τα "γράμματα" της Ακολουθίας του,όπως εδώ και τόσα χρόνια έχουν καθορίσει οι μεγάλοι Πατέρες της Εκκλησίας του Χριστού, δημιουργούν μέσα μας μια ζεστή φωλιά για να βολέψουμε την ψυχή μας που τυραννιέται,  γεννούν τον σπόρο που πέφτοντας στην γη θα βλαστήσει και θα μας κάνει να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι και τέλος μικραίνουν την απόσταση που μας χωρίζει από τον Θεό και δημιουργό μας και τους αμέτρητους Αγίους του.
    Το "Δι' ευχών" με ανακούφιση ήχησε στα αυτιά μας, αφού κουρασμένοι πια, κοιτούσαμε τα ρολόγια μας που έδειχναν περασμένες μια  και αφού πρωτύτερα οι ιερείς μας διάβασαν το μισό Ευχολόγιο, την ευχή για το κόλλυβο του Αγίου Ανδρέα, που πάντα ετοιμάζουν επιμελώς οι κυρίες μας, Τρισάγιο για κάποιους εκλιπόντες Ενορίτες μας, και τέλος τον Μικρό Αγιασμό του μηνός Δεκεμβρίου μια και η μέρα που ξημερώνει είναι η τελευταία του μήνα.
    Ο καινούργιος ιερέας μας, π. Χρυσόστομος και αυτός, μοίρασε το αντίδωρο, ενώ ο άλλος π. Χρυσόστομος, ο ιερομόναχος, κρατώντας τον Τίμιο Σταυρό μας ράντισε με τον Αγιασμό, ευχόμενος καλό και ευλογημένο μήνα.
    Στο αρχονταρίκι του ναού μας θα τελείωνε η ολονυκτία μας αυτή με τσάι, νηστίσιμα εδέσματα και πολύ-πολύ αγάπη από τις κυρίες που διακονούν χρόνια τώρα τους Αγίους προστάτες μας τον Θεοπροπάτορα Ιωακείμ και την Θεοπρομήτορα Άννα.
    Αποχαιρετιστήκαμε με την υπόσχεση από όλους τους παρευρισκόμενους, πως θα ξανανταμώσουμε και στην επόμενη Αγρυπνία μας, που θα γίνει την Παρασκευή 21η Δεκεμβρίου το βράδυ, προς τιμήν της Αγίας Αναστασίας την Φαρμακολύτριας, αλλά και για να γιορτάσουμε την επέτειο της εις πρεσβύτερον χειροτονίας του π. Χρυσοστόμου Τελίδη, που σαν εκείνη την ημέρα πριν από έξι χρόνια, πήρε την ευλογία του Θεού και με την επιφοίτηση του Αγίου Πνεύματος, μέσω του Επισκόπου του, Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτη Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως κ.Βαρνάβα ξεκίνησε την νέα του ζωή τελώντας τις Ακολουθίες και τα Μυστήρια της Εκκλησίας μας.

   Παρακάτω αναρτήσαμε για εσάς που δεν ήσασταν στην Αγρυπνία μας, μερικές φωτογραφίες για να σας κάνουμε μετόχους της έντονης λατρευτικής ζωής της Ενορίας μας.

Τετάρτη, 28 Νοεμβρίου 2012

ΑΓΡΥΠΝΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΟΡΤΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΑΝΔΡΕΑ

...την Πέμπτη 29η Νοεμβρίου στις 9 το βράδυ.
     Στον δικό μας Ιερό Ναό των Αγίων Θεοπατόρων Ιωακείμ και Άννης στους Ανθόκηπους της Ευκαρπίας στην Δυτική Θεσσαλονίκη, την μνήμη του Αγίου Ανδρέου θα την τιμήσουμε ιδιαίτερα, αφού θα τελέσουμε για ακόμα μια φορά την όμορφη Ακολουθία της Αγρυπνίας.
    Η Ακολουθία της Αγρυπνίας θεσπίστηκε από πολύ παλιά και είναι μια μοναστηριακή συνήθεια που ξεκινά το βράδυ της προηγουμένης και που περιλαμβάνει συνήθως την Ακολουθία του Μικρού Αποδείπνου, τις περισσότερες φορές μετά των Χαιρετισμών της Παναγίας, κατόπιν του Εσπερινού του εορταζόμενου Αγίου της επόμενης ημέρας, του Όρθρου και τέλος της Θείας Λειτουργίας.
    Στις δικές μας δε Αγρυπνίες εκτός όλων των προαναφερθέντων, την ώρα του Όρθρου και συγκεκριμένα των Αίνων, ο ιερέας χρίει τους πιστούς με το αγιασμένο έλαιο του εορταζόμενου Αγίου "εις ίασιν ψυχής τε και σώματος", σύμφωνα με το Αγιορείτικο τυπικό, όμως στην Αγρυπνία που θα τελέσουμε για τον Άγιο Ανδρέα την Πέμπτη 29η Νοεμβρίου το βράδυ στις 9 και που είναι και η τελευταία ημέρα του μήνα, στο τέλος της Θείας Λειτουργίας, θα γίνει και ο Αγιασμός του μηνός Δεκεμβρίου.
    Σας περιμένουμε και εσάς στην όμορφη αυτή μηνιαία συνήθεια μας, που κάτω από το λιγοστό φως των λαμπάδων και των κανδηλιών και μέσα σε μια  κατανυκτική ατμόσφαιρα, μακρυά από ημερήσιες θορυβώδης σκέψεις και επίγειες έννοιες, θα ενώσουμε τις δικές μας με τις δικές σας προσευχές στον εορταζόμενο Άγιο Ανδρέα και στους Αγίους προστάτες μας, τον Θεοπροπάτορα Ιωακείμ και την Θεοπρομήτορα Άννα, τους γονείς της Παναγίας, μητέρας όλου του κόσμου, εδώ στο όμορφο και ταπεινό "πατρικό της σπίτι", στον ναό μας, που βρίσκεται στους Ανθόκηπους της Δυτικής Θεσσαλονίκης. 

*στο τέλος της Αγρυπνίας μας, όπως άλλωστε πάντα συνηθίζουμε,  Τράπεζα θα παραθέσουμε "δια τον κόπον της Αγρυπνίας" όπως λένε και οι αγιορείτες πατέρες, στο όμορφο αρχονταρίκι μας, με τσάι και νηστίσιμα εδέσματα, φτιαγμένα με πολύ αγάπη από της κυρίες  της διακονίας του ναού μας. 

ΚΑΛΗ ΑΓΡΥΠΝΙΑ ΑΔΕΛΦΟΙ ΜΟΥ!!! 

Ο ΑΓΙΟΣ ΑΝΔΡΕΑΣ

Ο Απόστολος Ανδρέας ο πρωτόκλητος.




         Ήταν γιος του Ιωνά, από τη Βηθσαϊδά και αδερφός του Σίμωνα Πέτρου (Ιωάννης 1:44). Ήταν ψαράς στην Καπερναούμ μαζί με τον αδερφό του και μαθητής του Ιωάννη του Βαπτιστή, ο οποίος τον οδήγησε στον Ιησού(Ιωάννης 1:35-40). Αυτός οδήγησε τον αδερφό του Πέτρο στο Χριστό (Μάρκος 1:29, Ιωάννης 1:35-42).
    Ήταν ο πρώτος που διάλεξε ο Ιησούς να τον ακολουθήσουν, κάτι που έκανε αμέσως, εγκαταλείποντας το επάγγελμα του ψαρά (Ματθαίος 4:18,19, 10:2, Μάρκος 3:18). Εξ αιτίας αυτής της πρωτιάς ονομάσθηκε και Ανδρέας ο "Πρωτόκλητος". Αυτός υπέδειξε στον Ιησού το μικρό παιδί με τα πέντε ψωμιά και τα δύο ψάρια, τα οποία ευλόγησε ο Ιησούς, πολλαπλασιάζοντας τα (Ιωάννης 6:8-9). Σ’' αυτόν και τον Φίλιππο απευθύνθηκαν Έλληνες προσκυνητές για να μεσολαβήσουν να δουν τον Ιησού (Ιωάννης 12:22).
        Στους καταλόγους των αποστόλων, αναφέρεται πάντοτε μαζί με τον Φίλιππο, ο οποίος επίσης καταγόταν από τη Βηθσαϊδά. Η τελευταία φορά που αναφέρεται το όνομα του Ανδρέα στη Κ.Δ. είναι στις Πράξεις 1:13-14, όταν ανέβηκε με άλλους μαθητές στο ανώγειο στην Ιερουσαλήμ για προσευχή και δέηση.
      Η Αγία Γραφή δεν αναφέρει περισσότερα για τη ζωή και τη δράση του. Σύμφωνα με τον Ευσέβιο κήρυξε στη Σκυθία της Μικράς Ασίας, ενώ κατά τον Γρηγόριο τον Ναζιανζηνό στην Ήπειρο, κατά τον Ιερώνυμο στην Αχαΐα, και κατά τον Θεοδώρητο σε διάφορα μέρη της Ελλάδας.
      Σύμφωνα με την παράδοση πέθανε με μαρτυρικό θάνατο, αφού τον κρέμασαν σε σταυρό σχήματος Χ και μάλιστα με το κεφάλι προς τα κάτω. Η κατά μία παράδοση φερόμενη ως Κάρα του Αποστόλου Ανδρέα, φυλάσσεται στον ομώνυμο Μητροπολιτικό Ναό της Πάτρας, καθώς επίσης και λείψανα του σταυρού του μαρτυρίου του.
Η Ορθόδοξη εκκλησία τιμά την μνήμη του Αγίου Ανδρέα
την 30η Νοεμβρίου.

Τρίτη, 27 Νοεμβρίου 2012

ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΜΟΣ ΤΟΥ 3ου ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ ΑΝΘΟΚΗΠΩΝ


Η παρουσία των παιδιών  μαλακώνει την ψυχή μας...
     ...γιαυτό τα χρειαζόμαστε τόσο πολύ,γιατί η αθωότητα τους μας κάνει να φαινόμαστε κοντά τους  καλύτεροι  άνθρωποι,να παίρνουμε λίγη από την καλοσύνη τους κάθε τόσο και να την βάζουμε στην καρδιά μας.
      Καθιερώθηκε πια στην Ενορία μας,την ημέρα που η Εκκλησία μας εορτάζει τον Άγιο Στυλιανό,τον Άγιο προστάτη των παιδιών όλου του κόσμου,να εκκλησιάζονται οι μαθητές του 3ου Δημοτικού Σχολείου,του μοναδικού σχολειού στην συνοικία μας,που φέτος αριθμεί τα τριακόσια πενήντα και πλέον παιδιά, αντί των διακοσίων ογδόντα πέρυσι και με προοπτική του χρόνου να αυξηθούν πολύ περισσότερο αφού οι Ανθόκηποι είναι μια νέα γειτονιά της Ευκαρπίας,που φιλοξενεί νέα ζευγάρια που τώρα αρχίζουν να δημιουργούν τις οικογένειες τους και με την έντονη παρουσία και ευλογία των Αγίων Θεοπατόρων, του Αγίου Ιωακείμ και της Αγίας Άννας,που προστάτες της οικογένειας είναι και των ζευγαριών που αγωνίζονται να αποκτήσουν παιδιά,θα γεμίσει η περιοχή μας, κάτι που σίγουρα πρέπει να το προβλέψουμε από τώρα και να το διεκδικήσουμε από τους αρμοδίους.
     Αποκλείεται βέβαια ξανά η λύση που έδωσε ο Δήμος για την φετινή χρονιά και που για τον υπερπληθυσμό των παιδιών μας στο μοναδικό σχολείο των Ανθοκήπων τοποθέτησε ένα ακόμα "contαiner" στην αυλή του.Η μόνη λύση που θα δεχθούμε του χρόνου θα είναι ένα καινούργιο Δημοτικό Σχολείο και να ετοιμάζονται σύντομα και για ένα Νηπιαγωγείο.
   Γύρω στις 9 άρχισαν να έρχονται τα παιδιά του σχολείου, συνοδευόμενα από τους δασκάλους τους και την αγαπητή μας διευθύντρια την κα Μαρία Μπαζιάκου, που για ακόμα μια φορά με την κίνηση της αυτή μας έδειξε πως θεωρεί σημαντική και την πομαντική κατάρτηση των παιδιών της, μετατρέποντας την Θεία Λειτουργία μας,σε Λειτουργία Αγγέλων.
    Τα αγόρια του κατηχητικού μας σχολείου γρήγορα έτρεξαν στο ιερό για να ντυθούν παπαδάκια και να γίνουν οι βοηθοί του ιερέως,ενώ τα υπόλοιπα ήσυχα και πειθαρχημένα καθίσαν στις καρέκλες του ναού που μόλις και έφθασαν,τα δε κορίτσια κατέλαβαν το αριστερό κλίτος του ναού πάντα υπό την μέριμνα και την φροντίδα των δασκάλων τους.
    Οι δύο πια ιερείς του ναού μας,συνονόματοι και οι δύο ενός εκ των τριών Ιεραρχών, του Αγίου  Ιωάννου του Χρυσοστόμου,Αρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως,τα είχαν φροντίσει όλα.Να υπάρχει ζέστη  στον ναό και αρκετές καρέκλες,να υπάρχουν πολλά αντίδωρα και τέλος για ευλογία από ένα γλύκισμα για τα παιδιά,αλλά και ένα όμορφο βιβλιαράκι με μεταφρασμένη την Θεία Λειτουργία για τους δασκάλους τους.
    Τον Θείο Λόγο κήρυξε ο παλιός π. Χρυσόστομος,την ώρα που ο νέος ιερέας μας π. Χρυσόστομος και αυτός,ετοίμαζε την Θεία Κοινωνία. Μας είπε λίγα λόγια για την ζωή του Αγίου Στυλιανού,την αγάπη του για τα παιδιά και την ευλογία που του έδωσε από πολύ νωρίς ακόμα ο Θεός, θαύματα να κάνει θεραπεύοντας παιδάκια και ιδιαίτερα νήπια όταν τα έφερναν σε αυτόν οι γονείς τους στην έρημο που βρισκόταν. Τελείωσε τον λόγο του ευχαριστώντας γονείς, δασκάλους, κατηχητές και παιδιά για την παρουσία τους στην αγκαλιά της Εκκλησίας του Χριστού και την αμέριστη βοήθεια τους στο ποιμαντικό του έργο,όλα αυτά τα χρόνια της προσπάθειας του.
    Τέλος τα αποχαιρέτησε ένα ένα στην πόρτα της υπόγειας,ταπεινής, μα και της πιο "ζεστής"εκκλησιάς που υπάρχει,αφού την ζεσταίνει η καλοσύνη των μικρών παιδιών της, λέγοντας τα:
"Τώρα θα σας περιμένω όλους μαζί ξανά την Παρασκευή 21η Δεκεμβρίου στον ναό για εκκλησιασμό, που είναι και η τελευταία ημέρα πριν από τις χριστουγεννιάτικες διακοπές σας,όμως θα σας περιμένω και κάθε Σάββατο που έχουμε τα κατηχητικά μας και όποτε άλλοτε θελήσετε",
μετά τα συνόδευσε στο προαύλιο του ναού και από εκεί βγήκαν στον δρόμο μέχρι που χάθηκαν εντελώς από τον ορίζοντα, ακολουθώντας την πορεία προς το σχολειό τους.
     Η εκκλησία μας φεύγοντας τα παιδιά για το σχολείο τους,θύμιζε βομβαρδισμένο τοπίο,όμως οι ψυχές όλων μας είχαν γεμίσει από την αθωότητα,τον αυθορμητισμό και την αγάπη τους...οπότε χαλάλι τους!!!
Εμείς θα τα φτιάξουμε όλα όπως ήταν,φτάνει να έρχονται και να ξανάρχονται τα παιδιά μας στο "σπίτι" τους,στην εκκλησιά τους!!!

ΑΓΙΟΣ ΣΤΥΛΙΑΝΟΣ Ο ΠΑΦΛΑΓΟΝΟΣ

Ο Άγιος των παιδιών όλου του κόσμου.

    Γιορτάζουμε σήμερα 26η Νοεμβρίου, την ημέρα μνήμης του Αγίου Στυλιανού του Παφλαγόνος.
Άς πούμε λίγα λόγια:

   Ο Άγιος Στυλιανός ήταν γιος πλουσίων γονέων (που μάλλον γεννήθηκε στην Παφλαγονία, χωρίς αυτό να είναι σίγουρο, διότι εκεί φυλασσόταν και ιερό λείψανο του), διδάχτηκε νωρίς απ' αυτούς να είναι εγκρατής και να θεωρεί το χρήμα μέσο για την ανακούφιση και περίθαλψη των φτωχών και των αρρώστων.

   Αφού έτσι ανατράφηκε, και οι γονείς του πέθαναν, διαμοίρασε όλη την κληρονομιά του και πήγε σαν ασκητής στην έρημο.Εκεί γνωρίστηκε με άλλους ασκητές, που ζούσε μαζί τους με αδελφική αγάπη, χριστιανική συγκατάβαση και επιείκεια.

   Δεν λύπησε ποτέ κανένα, μεγάλη του χαρά μάλιστα, ήταν να επαναφέρει τη γαλήνη στις ταραγμένες ψυχές. Η φήμη της θαυμαστής ασκητικής του ζωής έφθασε μέχρι τις πόλεις, και πολλοί έτρεχαν να τον βρουν για να ζητήσουν απ' αυτόν τις πνευματικές του οδηγίες.

   Ο Άγιος Στυλιανός, παρά την ερημική ζωή του, έτρεφε στοργή και συμπάθεια προς τα παιδιά, που τόσο αγαπούσε και ο Κύριος. Αν, έλεγε, η ταπεινοφροσύνη αποτελεί θεμέλιο των αρετών, η παιδική ηλικία από τη φύση της είναι περισσότερο ενάρετη, απ' ότι οι μεγαλύτεροι των φιλοσόφων.

   Πολλές φορές οι γονείς έφεραν προς αυτόν τα παιδιά τους, και τότε η αγαλλίαση του Αγίου ήταν πολύ μεγάλη. Ο Θεός βραβεύοντας το Ιερό αυτό αίσθημα του, προίκισε τον Άγιο με το χάρισμα να θεραπεύει τα άρρωστα παιδιά και να καθιστά ευτέκνους άτεκνες γυναίκες.

  Ήταν δε τόση μεγάλη η φήμη του,που στην άγραφη παράδοση των ανθρώπων σιγά-σιγά καθιερώθηκε ο Άγιος Στυλιανός ως ο προστάτης των παιδιών και ιδιαίτερα των νηπίων.

    Ο Άγιος Στυλιανός κοιμήθηκε πλήρης ήμερων αλλά και αρετών.



Στους εορτάζοντες Στυλιανούς,Στέλιους,Στέργιους και Αστέριους 
και στις εορτάζουσες,Στυλιανές,Στεργιανές και Στέλες,
χρόνια πολλά και ευάρεστα στο Θεό !!!


Απολυτίκιο:
Ήχος γ'. Θείας πίστεως.
Στήλη έμψυχος της εγκρατείας, στύλος άσειστος της Εκκλησίας Στυλιανέ ανεδείχθης μακάριε, ανατεθείς γαρ Θεώ εκ νεότητος κατοικητήριον ώφθης του Πνεύματος. Πάτερ όσιε Χριστόν τον Θεόν ικέτευε δωρίσασθαι ημίν το μέγα έλεος.

Σάββατο, 24 Νοεμβρίου 2012

ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΓ΄ΛΟΥΚΑ (Λουκ. ιη΄18-27)


 "ταῦτα πάντα ἐφυλαξάμην ἐκ νεότητός μου"
     Ἀγαθή εἶναι ἡ προαίρεση τοῦ νέου τῆς σημερινῆς εὐαγγελικῆς περικοπῆς, ἀδελφοί μου. Μᾶς προδιαθέτει κατ’ ἀρχήν εὐνοϊκά ἀπέναντί του. Καί ὁ Χριστός μας τόν ἐπαινεῖ, βλέποντας τήν ἀρετή του. Μά καί σάν Θεός ἐντοπίζει τό σημεῖον τῆς ἀδυναμίας του. Προσπαθεῖ νά τόν φέρῃ στήν τελειότητα. Εἶναι νέος. Καί ὁ νέος εἶναι τό κέντρον τῆς ζωῆς. Εἶναι ἡ ἐλπίδα. Εἶναι τό μέλλον.
     Δράττομαι  της ευκαιρίας και για ακόμα μια φορά αυτά που θα γράψω στην ταπεινή μας ιστοσελίδα,του Ιερού Ναού των Αγίων Θεοπατόρων Ιωακείμ και Άννης,τους νέους να έχουν ως επίκεντρο,τους οποίους και θεωρώ πως είναι κάτι περισσότερο ἀπό τήν ἐλπίδα τοῦ μέλλοντος και σε αυτούς πρέπει να ρίξουμε όλο το βάρος των προσπαθειών μας για την άμυνα και την θωράκιση τους, στον δικό τους καθημερινό αγώνα.
    Δέν εἶναι όμως μόνον αὐτό. Τα παιδιά μας εἶναι και ἡ δύναμη τοῦ παρόντος, εκτός από την ελπίδα του μέλλοντος που σας προανέφερα και γι’ αὐτό πάνω σ’αὐτούς ἔχουν στραμμένα τά βλέμματά τους ὅλες οἱ φωτεινές δυνάμεις τοῦ καλοῦ, μα καί οἱ σκοτεινές δυνάμεις τοῦ κακοῦ. «Θεοί καί Δαίμονες», ὅπως θά ἔλεγαν χαρακτηριστικά οἱ ἀρχαῖοι πρόγονοί μας. Καί προσπαθοῦν καί ἀγωνίζονται ν’ ἀποσπάσουν τά νιάτα οἱ μέν ἀπό τούς δέ.
    Κι εἶναι ἀλήθεια πώς μιά μερίδα νέων μένει πάντα σταθερά καί σίγουρα κοντά στόν Χριστό. Μά εἶναι ἐπίσης ἀλήθεια πῶς τό μεγαλύτερο μέρος τῆς νεολαίας εὑρίσκεται μακριά ἀπό τήν πηγήν τῆς ζωῆς καί τῆς ἀλήθειας. Μακριά ἀπό τόν Σωτῆρα, μακριά ἀπό τόν Πατέρα. Ριγμένοι μέσα στό μαῦρο βασίλειο τοῦ Σατανᾶ ἤ καί μόλις γαντζωμένοι στά γαμψά νύχια του.      
   Καί ἔχει ἐπιστρατεύσει γι’αὐτό τό σκοπό, ὁ Ἄρχων τοῦ σκότους, τίς καλύτερες του και τίς πιό ἐπίλεκτες δυνάμεις του. Τήν ὀθόνη τοῦ κινηματογράφου καί τῆς τηλεοράσεως, τό θέαμα στούς δρόμους, στήν κοινωνία καί στόν Τύπο,στους ηλεκτονικούς υπολογιστές και το internet,την μάστιγα των ναρκωτικών και τόσες ακόμα "Σειρήνες"για τους νεολαία μας.
  Ακόμη έχει επιστρατεύσει τό ἄθλιο ἤ τοὐλάχιστον τό ἀσυνεπές παράδειγμα τῶν μεγάλων,των γονέων,των δασκάλων,των πολιτικών,όλων ημών δηλαδή, που δεν διδάσκουμε στα παιδιά μας από νωρίς τον Χριστό ως πρότυπο,που δεν οδηγούμε τα νεανικά τους βήματα στην εκκλησιά μας ή στο κατηχητικό σχολείο,αλλά αντίθετα καμιά φορά τα αποτρέπουμε.
    Τα παιδιά σας αγαπητοί μου γονείς στο κατηχητικό,δεν θα γίνουν ούτε παπάδες,ούτε καλόγεροι,ούτε καλογριές.Θα γίνουν καλύτεροι άνθρωποι,θα κοινωνικοποιηθούν σωστά και παίρνοντας παράλληλα από τα σχολειά τους τις γνώσεις που χρειάζονται, υγιώς πια αργότερα στην δύσκολη φάση της εφηβείας τους, θα βγούν σε μιά κοινωνία που θα θελήσει να τα κατασπαράξει.Εμείς πρέπει να τους δώσουμε τα όπλα για να αμυνθούν.
   Αὐτά ἀπό τό ἕνα μέρος. Καί ἀπό τό ἄλλο έχουμε τήν ἰδεολογική σύγχυση, τήν οργανωμένη ἄρνηση τῆς πνευματικῆς ζωῆς, τόν ἀναρχισμό καί τόν πνευματικό ὑλισμό,πού ἀποτελοῦν ὅλα μαζί ἕνα ψυχοκτόνο περιβάλλον γιά τούς νέους μας,ένα περιβάλλον που εμείς τους το προσφέρουμε ως τον ιδανικό τρόπο ζωής,που μάλιστα τον στολίζουμε και με λέξεις όπως μοντέρνος,επιστημονικός και τόσα άλλα επίθετα που ενώ πασάρονται στην κοινωνία μας ως"ζητούμενο"παρά ταύτα πολύ πρόσφατα αποδεδειγμένα την κατέστρεψαν και την απαξίωσαν ολότελα και μαζί με αυτήν, θεσμούς,φορείς και ιδεώδη που τα χρειάζεται ο Έλληνας και ιδιαίτερα ο νέος Έλληνας για να μπορεί να αναπνέει και να ονειρεύεται. 
  λα αὐτά, ἀδελφοί μου, πού ανέφερα παραπάνω, δέν εἶχαν σκοπό νά σκορπίσουν τήν ἀπαισιοδοξία καί τήν ἀπελπισία, γιά τό μέλλον τῶν νέων μας. Ἁπλῶς καί μόνον ἔγινε μιά πραγματική, ἔστω καί πικρή διαπίστωση. Καί αὐτό, γιά νά τεθῇ ἡ βάση στήν περαιτέρω πορεία τῶν πιστῶν. Δέν ἀρνούμεθα, ὅτι σέ καμμιά ἐποχή δέν ἔλειψαν οἱ ἐκτροχιασμοί καί οἱ ὑπερβολές. Ἀλλά ἐκεῖνο πού διαπιστώνει κανείς εἶναι, ὅτι σήμερα πῆραν πολύ ἀνησυχητικές ἤ καί καταστρεπτικές διαστάσεις. 
   Τί θά γίνῃ λοιπόν μέ τήν πλειονότητα τῶν σημερινῶν νέων;Τι μπορούμε εμείς να κάνουμε  για να βοηθήσουμε τα παιδιά μας; Μιά εἶναι ἡ λύση, ἕνας ὁ τρόπος, ἕνα τό φάρμακο. Ὁ ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ. «Μόνο κοντά Του, γράφει κάποιος, μπορεῖ νά γαληνέψῃ ἡ θάλασσα, νά κοπάσουν τά κύματα τῶν πειρασμῶν καί νά βροῦν οἱ νέοι αὐτό πού ἡ ψυχή τους ἀναζητᾶ. Κάποιος βαθύτερος πόθος τῆς ψυχῆς τούς βασανίζει καί ἀναζητοῦν στά λασπονέρια τήν ἱκανοποίησή του».
   Στην διαπίστωση όμως αυτή,πως ο Χριστός δηλαδή είναι το αντίδοτο της κατήφειας των νέων μας,η Εκκλησία μας πρέπει να γίνει πιο θελκτική για αυτούς,να "παρασυρθεί"χωρίς να "αλλοιωθεί"όμως από την επιστημονική εξέλιξη και να την  χρησιμοποιήσει προς όφελος των παιδιών της,να σκύψει στα νέα προβλήματα τους και όχι με παρωχημένα στερεότυπα απλά να τα "μαλώνει" κάνοντας ουσιαστικά περισσότερο κακό αντί καλό.   

  Εἴμεθα ὅλοι ὑποχρεωμένοι νά προστατεύσουμε τούς νέους μας. Ὄχι μέ λόγια καί μέ κηρύγματα μόνον. Οὔτε καί μέ ἐκδηλώσεις πανηγυρικές. Ὅλα αὐτά εἶναι καλά καί εὐλογημένα. Ἀλλά δέν ἀρκοῦν. Χρειάζεται κάτι βαθύτερο, ουσιαστικότερο καί αποτελεσματικότερο.Ὄχι ἐπιφανειακό καί ἐπιδερμικό. Χρειάζεται ἡ ἔμπρακτη συμπαράσταση ἀπό ὅλους τούς θρησκευτικούς,πολιτικούς καί κοινωνικούς θεσμούς, ἔστω καί ἄν πολλοί ἀπό τούς νέους μας τούς ἀρνοῦνται.Εγώ προσωπικά τους δίνω χίλια δίκαια. 
  Για τους νέους μας λοιπόν η Ἐκκλησία πρέπει νά αναπτύξει μεγαλύτερη και πιο αποτελεσματική δραστηριότητα, ἡ Πολιτεία υποχρεούται νά δείξει περισσότερη προσοχή,ευαισθησία καί περίσκεψη ενώ ἡ κοινωνία, εμείς δηλαδή, νά δώσει στούς νέους ἕνα πολύτιμο καί ἀνεκτίμητο δῶρο, πού το περιμένουν εναγωνίως....πιστέψτε με!!!
 Το "ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ" μας.

      Στην όμορφη μα ταπεινή,υπόγεια προς το παρόν εκκλησιά μας,την προσπάθεια μας για την απασχόληση,επιμόρφωση αλλά και διασκέδαση των παιδιών και των νέων της Ενορίας μας την έχει αναλάβει η Νεανική Εστία μας,το κατηχητικό σχολείο μας όπως πιο συχνά το ονομάζουν τα παιδιά μας,μια όμορφη και αγαπημένη παρέα από εκατό και πλέον παιδιά,αγόρια και κορίτσια,έχοντας τους πιο άξιους και καταρτισμένους κατηχητές και βοηθούς και αρχηγό της παρέας αυτής τον π.Χρυσόστομο που αγαπά όλα τα παιδιά,"τα παιδιά του"όπως συχνά τα αναφέρει  και φροντίζει να μην τους λείπει τίποτα.
   Η αγκαλιά της παρέας μας αυτής, χωρά και άλλους...ίσως όλους,γιαυτό κάθε Σάββατο,από τις 10 το πρωί μέχρι τις 2 για τα κορίτσια και από τις 2 το μεσημέρι μέχρι τις 5 για τα αγόρια,ελάτε και εσείς να πάρετε μέρος στον "πόλεμο" που κηρύξαμε στο κακό,ελάτε και εσείς να γίνεται ο ειρηνικός "στρατός" του Χριστού,η παρέα της αισιοδοξίας και της ευτυχίας, τα κατηχητόπουλα των Αγίων Θεοπατόρων Ιωακείμ και Άννης στους Ανθόκηπους της Ευκαρπίας στην Δυτική πλευρά της Θεσσαλονίκης.

Σας περιμένουμε!!!

Πέμπτη, 22 Νοεμβρίου 2012

ΤΑ ΜΝΗΜΟΣΥΝΑ ΣΤΗΝ ΕΝΟΡΙΑ ΜΑΣ

Πρώτα ρωτάμε τον ιερέα...
  Από την αρχή της διακονίας μου στην Ενορία των Αγίων Θεοπατόρων Ιωακείμ και Άννης στους Ανθόκηπους της Ευκαρπίας, διαπίστωσα πως οι ενορίτες  μας είχαν άγνοια για πολλές ακολουθίες της Εκκλησίας μας, στην καλύτερη περίπτωση, μα τις περισσότερες φορές είχαν λανθασμένες αντιλήψεις και πληροφορίες για σημαντικά θέματα, με αποτέλεσμα να δημιουργούνται προβλήματα και παρεξηγήσεις.
    Έτσι επιτακτική ανάγκη θεώρησα να ενημερωθούν οι κάτοικοι στην μικρή Ενορία  μας και προχώρησα στην έκδοση, υπό μορφή φυλλαδίου, αυτών των πληροφοριών, που στην συνέχεια μοιράστηκαν στον ναό μας με προοπτική να γίνουν η αφετηρία της σωστής συμπεριφοράς των πιστών σε πρακτικά αλλά και θεολογικά θέματα.


Γενικά για τα μνημόσυνα
   Σύμφωνα με τους Αποστόλους τα μνημόσυνα είναι τα εξής:
Τὰ «τριήμερα» συμβολίζουν τὴν Ἀνάσταση τοῦ Κυρίου μετὰ τὴν τριήμερη παραμονή Του στὸν τάφο καὶ τελοῦνται μὲ τὴν εὐχὴ ν᾿ ἀναστηθεῖ καὶ ὁ νεκρὸς στὴν οὐράνια βασιλεία.
Τὰ «ἐννιάμερα» τελοῦνται γιὰ τὰ ἐννέα τάγματα τῶν αΰλων ἀγγέλων, μὲ τὴν εὐχὴ νὰ βρεθεῖ κοντά τους ἡ ἄϋλη ψυχὴ τοῦ νεκροῦ.
Τὰ «τεσσαρακονθήμερα» τελοῦνται γιὰ τὴν Ἀναλήψη τοῦ Κυρίου, ποὺ ἔγινε σαράντα μέρες μετὰ τὴν Ἀνάστασή Του, μὲ τὴν εὐχὴ νὰ «ἀναληφθεῖ» καὶ ὁ νεκρός, νὰ συναντήσει τὸ Χριστὸ στοὺς οὐρανοὺς καὶ νὰ ζήσει γιὰ πάντα μαζί Του.
Τὰ «ἐτήσια», τέλος, τελοῦνται τὴν ἐπέτειο ἡμέρα τοῦ θανάτου, σὲ ἀνάμνηση τῶν γενεθλίων τοῦ νεκροῦ, καθώς, γιὰ τοὺς πιστοὺς χριστιανούς, ἡμέρα τῆς ἀληθινῆς γεννήσεως εἶναι ἡ ἡμέρα τοῦ σωματικοῦ θανάτου καὶ τῆς μεταστάσεως στὴν αἰώνια ζωή.
    Μνημόσυνα, ἀντίστοιχα μὲ τὰ παραπάνω, χωρίς αυτά βέβαια να συμπεριλαμβάνονται στο τυπικό της Εκκλησίας μας, μα περισσότερο στην παράδοση της και στην ανάγκη εκδήλωσης της αγάπης των ανθρώπων για τους οικείους τους που δεν ζούν πλέον μαζί τους, τελοῦνται τὸν τρίτο, ἕκτο καὶ ἔνατο μῆνα ἀπὸ τὴν ἡμέρα τοῦ θανάτου,(«τρίμηνα», «ἑξάμηνα», «ἐννεάμηνα») κατόπιν αδείας, "ευλογίας", του αρμοδίου ιερέως.
  Επίσης μέσα στην μέριμνα της η Εκκλησία για τους οικείους μας που χάσαμε, έχει καθιερώσει τα δύο Ψυχοσάββατα, της Πεντηκοστής και της Απόκρεω, όπου τα έχει αφιερώσει ιδιαίτερα για τους νεκρούς μας αδελφούς, όπως  όμως και όλα τα Σάββατα, αλλά για αυτό έχουμε  αφιερώσει ιδιαίτερη ανάρτηση με εκτενέστερες αναφορές, στην ιστοσελίδα μας, με τίτλο "Τα Ψυχοσάββατα"(Τρίτη 14/2/2012), αλλά και έχουμε μοιράσει φυλλάδια στον ναό μας.    
   Τὴν μεγαλύτερη βέβαια ὠφέλεια στοὺς νεκροὺς τὴν προξενεῖ ἡ τέλεση τῆς Θείας Λειτουργίας στὴ μνήμη τους,γιατὶ τότε, μὲ τὶς μερίδες τους στὸ ἅγιο δισκάριο, «ἐνώνονται ἀόρατα μὲ τὸ Θεὸ καὶ ἐπικοινωνοῦν μαζί Του καὶ παρηγορούνται καὶ σώζονται καὶ εὐφραίνονται ἐν Χριστῷ» (ἅγιος Συμεὼν Θεσσαλονίκης).
   Πρέπει  νὰ  σημειωθεῖ, ἂν καὶ  είναι αὐτονόητο,ὅτι  ἡ Ἐκκλησία  τελεῖ μνημόσυνα μόνο γιὰ τοὺς ὀρθοδόξους χριστιανοὺς ποὺ κοιμήθηκαν μέσα στοὺς κόλπους της και όχι για αλλόθρησκους ή αιρετικούς αδελφούς μας.


Τι πρέπει να γνωρίζουμε για την τέλεση κηδείας ή μνημοσυνου στην ενορια μας
    Την ημέρα της κηδείας, οι συγγενείς θα προμηθευτούν από τον ιερέα το φυλλάδιο αυτό, που εξηγεί όλα όσα θα επακολουθήσουν της κηδείας και πρέπει οι συγγενείς του κεκοιμημένου να γνωρίζουν και να φροντίσουν.
   Συνεννοούνται με τον ιερέα για τα «τριήμερα» και τα «εννιάμερα» τρισάγια στα κοιμητήρια της Ενορίας.
   τέλεση τῶν μνημοσύνων στήν παράδοση τῆς Ἐκκλησίας μας γίνεται πάντοτε στό τέλος τῆς Θείας Λειτουργίας, κυρίως Σάββατο ή  Κυριακή, αλλά και άλλες ημέρες.
   γκαίρως νά γίνεται ἡ συνεννόηση γιά τήν ἡμερομηνία τελέσεως τοῦ μνημοσύνου (τεσσαρακονθήμερου ή ετησίου), ἄν θά ἐπακολουθήσει δεξίωση στον ναό και για πόσα άτομα, ὥστε νά το γνωρίζουν τά στελέχη καί οι διακονητές τοῦ ἱεροῦ ναοῦ και να είναι όλα έτοιμα και στην ώρα τους.
    Τά εἴδη πού θά προσφερθοῦν γιά τήν τέλεση τοῦ ἱεροῦ μνημοσύνου και μπορείτε να τα προμηθευτείτε από την έκθεση του ναού μας:
α.Πρόσφορο  (λειτουργιά ζυμωτή ή από τον φούρνο )
β.Κρασί  (νάμα για την Θεία Κοινωνία)
γ.Λάδι και φυτιλάκια (για τα καντήλια του ναού)
δ.Θυμίαμα και καρβουνάκια (για την Θεία Λειτουργία)
ε.Δύο μεγάλες λαμπάδες (από μελισσοκέρι, για την Αγία Τράπεζα)
στ.Μία μικρή λαμπάδα (από μελισσοκέρι, για το τραπέζι του κολλύβου)
ζ.Το κόλλυβο (για να μοιραστεί στους πιστούς)

* άν γίνει η δεξίωση στον Ιερό Ναό μας, τότε η οικογένεια πρέπει εγκαίρως να φέρει τον καφέ, την ζάχαρη  το κονιάκ, τα κεράσματα για τον κόσμο και ότι άλλο κρίνει σκόπιμο και σωστό.
     Αὐτά τά συγκεκριμένα εἴδη προσφέρονται κατά ἀρχαιοτάτη παράδοση ἀπό τούς πιστούς γιά τήν τέλεση τῆς Θείας Λειτουργίας καί ἐν συνέχεια τοῦ μνημοσύνου, μέ ἀγαθή προαίρεση καί ἀνυπόκριτη πίστη.
  Μποροῦν νά βρίσκονται τά ἀνωτέρω εἴδη στον ναό, εἴτε ἀπό τήν προηγούμενη ἡμέρα τό ἀπόγευμα εἴτε νωρίς το πρωί τής ἡμέρας τελέσεώς τους.
  Επίσης κατά παράδοση, η οικογένεια για την ψυχή του εκλιπόντος, προσφέρει προαιρετικά ένα αντίτιμο για την αίθουσα, όπως και για τις δραστηριότητες του ναού (Φιλόπτωχο Ταμείο,Νεανική Εστία κ.τ.λ).


Η σημασια του κόλλυβου

  Κατά τή διδασκαλία τῆς Ὀρθόδοξης Πίστης μας, το κόλλυβο συμβολίζει τήν Ἀνάσταση τῶν φθαρτῶν σωμάτων μας. Ὅπως ὁ σπόρος τοῦ σταριοῦ, ἀφοῦ θαφτεῖ καί σαπίσει, ἐν συνέχεια φυτρώνει, βλασταίνει καί δίνει καρπό. Ἔτσι πιστεύουμε καί γιά τούς κεκοιμημένους ἀδελφούς μας. Ἀφοῦ ἐνταφιασθεῖ τό σῶμα, σαπίσει καί λιώσει, στή συνέχεια θά ἀναστηθεῖ κατά τήν Ἀνάσταση τῶν πάντων καί θά ζήσει αἰώνια στή Βασιλεία τοῦ Θεοῦ.
   Δέν ἔχει σημασία ἄν εἶναι πιάτο ἤ δίσκος, ἁπλό ἤ ἐξεζητημένα στολισμένο τό κόλλυβο. Ἡ σημασία δίνεται στό ὑλικό καί στήν πνευματική του προέκταση.
  Ὁ δίσκος ἤ τό πιάτο μέ τό κόλλυβο θά πρέπει νά βρίσκεται στό εἰδικό τραπεζάκι τοῦ Ναοῦ στίς 7.30 π.μ., ὥρα ἐνάρξεως τῆς ἀκολουθίας τοῦ Ὄρθρου. Καλό θά εἶναι οἱ συγγενεῖς νά παρευρίσκονται στόν ἱερό ναό γιά νά συμμετέχουν μέ τήν προσευχή γιά τήν ἀνάπαυση τοῦ ἀνθρώπου τους ὅσο νωρίτερα μποροῦν καί ὄχι πρός τό τέλος τῆς Θ. Λειτουργίας.
    Γιά ὁποιαδήποτε προαιρετική συνεισφορά σας, πέραν του αντιτίμου της αιθούσης, ὑπέρ του Φιλοπτώχου Ταμείου μας ή υπέρ της ανεγέρσεως τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ μας, μπορεῖτε νά συνεννοηθεῖτε μέ τόν ἱερέα, καθώς καί γιά ὁποιαδήποτε ἄλλη λεπτομέρεια πού ἐνδεχομένως νά μήν ἀναφέρεται στό παρόν φυλλάδιο.
 Επίσης τα χρήματα που δίνονται, για στεφάνια, λουλούδια, τραπέζια κ.ά, που ακολουθούν συνήθως των μνημοσύνων  και των κηδειών και είναι παντελώς ανούσια, μπορούν να διατεθούν από τους συγγενείς, υπέρ της ψυχής των κεκοιμημένων στον Ναό μας, βοηθώντας έτσι τις φιλανθρωπικές και άλλες δραστηριότητες της Ενορίας μας.

Με αγάπη εν Χριστώ,
ιερομόναχος π. Χρυσόστομος Τελίδης



Τρίτη, 20 Νοεμβρίου 2012

ΤΑ ΕΙΣΟΔΙΑ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ

Η εορτή της εκπλήρωσης του "τάματος"

των Αγίων Θεοπατόρων Ιωακείμ και Άννης.

Η εικόνα αυτή,μαζί με πολλές ακόμα που αναφέρονται στην ζωή της 
Παναγίας με τους γονείς της,βρίσκεται στο εσωτερικό παρεκκλήσι μας,
που κοσμεί τον Ιερό Ναό των Αγίων Θεοπατόρων Ιωακείμ και Άννης
στους Ανθόκηπους της Ευκαρπίας.
   Μία από τις κυριότερες και μεγαλύτερες Θεομητορικές εορτές του εκκλησιαστικού εορταστικού κύκλου, είναι τα «Εισόδια» της Θεοτόκου,που η Εκκλησία μας τιμά την 21η Νοεμβρίου, με ιδιαίτερη λαμπρότητα.      
    Η σημασία της εορτής αυτής είναι μεγάλη και ιερή, καθώς αποτελεί τη βάση και την αρχή για όλη τη μετέπειτα ζωή της Θεοτόκου,όμως μαζί με την Γέννηση της είναι και η βάση για την σωτηρία όλου του ανθρωπίνου γένους.
  Όπως γνωρίζουμε η Παναγία Θεοτόκος, γεννήθηκε από γονείς γηραιούς, τον Ιωακείμ και την Άννα, τους Αγίους της Ενορίας μας δηλαδή,που είχαν παρακαλέσει με πολύ πόνο το Θεό να τους δώσει ένα τέκνο και αυτοί "τάμα" έκαναν,πως αν τους αξιώσει να τεκνοποιήσουν, μετά το σπλάχνο τους θα το  αφιέρωναν ξανά πίσω σε Αυτόν, για να Τον υπηρετεί στο Ναό Του.   
Ο υπό ανέγερση Ιερός Ναός των Αγίων Θεοπατόρων
Ιωακείμ και Άννης στους Ανθόκηπους της Ευκαρπίας.
   Πραγματικά, αυτό και έκαναν. Όταν η Μαρία έγινε τριών ετών την έφεραν οι ίδιοι οι γονείς της στο Ναό και την παρέδωσαν στα χέρια του Αρχιερέα Ζαχαρία. Αυτός την αγκάλιασε, την ευλόγησε και είπε: «Εμεγάλυνε ο Κύριος το όνομά σου σε όλες τις γενεές. Με σένα θα ευλογηθούν τα έθνη και ο Κύριος θα λυτρώσει τους υιούς του Ισραήλ».
    Αυτά ήταν τα Εισόδια της Θεοτόκου, που και εμείς,όπως και όλοι οι ναοί,θα εορτάσουμε πανηγυρικά  εδώ στους Ανθοκήπους της Ευκαρπίας,την Τετάρτη 21η Νοεμβρίου του 2012,στον μοναδικό Ενοριακό Ιερό Ναό της οικουμένης, που τιμάται στο όνομα των Αγίων γονέων της Παναγίας μας,της Θεοπρομήτορος Άννας και του Θεοπροπάτορος Ιωακείμ,εδώ στο όμορφο και ταπεινό "πατρικό"της σπίτι.
Το παρεκκλήσι της Παναγίας του ναού μας,με  
πρωτότυπες εικόνες από την ζωή της με τους 
γονείς της,όπου διαβάζεται από τον ιερέα μας
η ευχή της Αγίας Άννης για την λύση της
 ατεκνίας και της στειρότητας.
   Ήταν η εκπλήρωσις του τάματος ενός Αγίου ζευγαριού εκείνης της εποχής,που επιλέχθηκε από τον Θεό ως το πιο άξιο για να φέρει θαυματουργικά  στον κόσμο το πιο αγνό και όμορφο στολίδι όλης της πλάσης,την Παναγία μητέρα του Χριστού και Λυτρωτή μας.
   Έφεραν λοιπόν στον Ναό,την τρίχρονη  Μαρία,την πανέμορφη και γλυκιά κορούλα τους αντίδωρο στον Θεό, που δώρο τους την έδωσε και την πρόσφεραν όπως άλλωστε Του το είχαν τάξει.
    Αυτήν την αγία υπέρβαση εορτάζουμε αυτήν την ημέρα, μια πράξη που δεν χωρά στο μυαλό μας,μια πράξη αδιανόητη στην γήινη σκέψη μας,μια πράξη ακόμα και παρεξηγήσιμη αφού άσπλαχνοι γονείς γεννούν παιδί και το δίνουν να μεγαλώσει στα χέρια άλλων.
   Όμως οι Άγιοι Θεοπάτορες,πιστοί στο σχέδιο του Θεού για την Σωτηρία μας,δεν ακούν τα λόγια του κόσμου,δεν αμφιταλαντεύονται από τα λογικά κατά τα άλλα, σχόλια του Ισραήλ και παρότι δυσκολεύονται να αποχωριστούν το αξιολάτρευτο βλαστάρι τους την εμπιστεύονται στον Θεό για να την μεγαλώσει και να την κατατάξει ψηλότερα από όλους μας, για να την βλέπουμε,να την "προσκυνούμε" και να ζητούμε την εύνοια του Παιδιού της,που θα φέρει λίγο αργότερα στον κόσμο,για να τον "φωτίσει".  
 Ο Ζαχαρίας,γνωρίζοντας τα μελλούμενα,πανευτυχής ανέβασε την τριετή Μαρία στα Άγια των Αγίων, στον ιερότερο χώρο του Ναού, όπου εισερχόταν μόνο ο Αρχιερέας μια φορά το χρόνο. 
     Αυτό έγινε με την παραχώρηση του Θεού κατά το άγιο θέλημά Του. Διότι έμελλε να γεννηθεί ο Θεάνθρωπος Ιησούς Χριστός από αυτήν, για τη σωτηρία του κόσμου και έτσι τα "Άγια των Αγίων"ήταν ο πιο φυσικός τόπος για να μεγαλώσει ένα τέτοιο παιδί.
   Το γεγονός αυτό όμως φάνηκε σε πολλούς άτοπο. Αυτό το θέμα διαλεύκανε ο Ζαχαρίας λέγοντας στο λαό ότι ο Θεός του γνωστοποίησε ποιο είναι το θέλημά Του και αυτό είναι να εισέλθει η Παρθένος Μαρία στα "Άγια των Αγίων".
    Μετά τη γέννηση του Κυρίου από τη Θεοτόκο, ο Ζαχαρίας τη συναρίθμησε και πάλι μαζί με τις άλλες παρθένες που ζούσαν σε ιδιαίτερο χώρο του Ναού, όπως αναφέρει ο Μέγας Βασίλειος.
  Η είσοδος της Θεοτόκου στο Ναό,είναι το προοίμιο της εύνοιας του Θεού στους ανθρώπους, η προαγγελία του Χριστού και η πραγματοποίηση του σχεδίου της Θείας οικονομίας για τη σωτηρία του κόσμου.
   Είναι ένα τάμα που σαν σήμερα από τους Αγίους Θεοπάτορες Ιωακείμ και Άννα εκπληρώνεται και αλλάζει όλον τον ρου της ιστορίας,σταματώντας την Παλαιά Διαθήκη και γυρίζοντας σελίδα, δίνει την θέση της, στην Καινή Διαθήκη!!!
   Σήμερα η Παναγία, Θεοτόκος και Παρθένος Μαρία, μας ζητά με αγάπη και ευγένεια να την ακολουθήσουμε,να εισοδεύσουμε και εμείς μαζί της στον Ναό του Παιδιού της...στην Εκκλησία του Χριστού.
Ας μην την απογοητεύσουμε!!!

Δευτέρα, 19 Νοεμβρίου 2012

ΕΚΔΡΟΜΗ ΣΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑ ΣΟΥΜΕΛΑ & ΔΟΒΡΑ ΣΤΗΝ ΒΕΡΟΙΑ.

Κυριακάτικη εξόρμηση της Ενορίας μας στην Βέροια.
    Ακόμα μια όμορφη προσκηνηματική εκδρομή μας ετοίμασε ο εφημέριος του ναού μας,των Αγίων Θεοπατόρων Ιωακείμ και Άννης στους Ανθόκηπους της Ευκαρπίας στην Δυτική Θεσσαλονίκη, π.Χρυσόστομος,με προορισμό αυτή την φορά δύο μοναστήρια της Βέροιας.
    Ο πρώτος προορισμός μας ήταν στις πλαγιές του Βερμίου, κοντά στο χωριό Καστανία, όπου ορθώνεται μεγαλόπρεπα η Μονή της Παναγίας Σουμελά. Η όμορφη αυτή μονή,κτίστηκε το 1951 απο τους πρόσφυγες του Πόντου, ως μια προσπάθεια αναβίωσης της ιστορικής ομώνυμης Μονής, τα ερείπια της οποίας βρίσκονται στο όρος Μελά, κοντά στην Τραπεζούντα του Πόντου. 
    Στο μοναστήρι φυλάσσεται η παλαιά θαυματουργή εικόνα της Παναγίας, που σύμφωνα με την παράδοση φιλοτέχνησε ο Ευαγγελιστής Λουκάς όπως και άλλα θρησκευτικο-ιστορικά κειμήλια του εκεί Μοναστηριού. 
    Η Μονή αποτελεί το πνευματικό κέντρο του Ποντιακού και όχι μόνο Ελληνισμού,ενώ όλο τον χρόνο, αλλά κυρίως τον Δεκαπενταύγουστο συρρέουν εδώ πολλοί πιστοί για να προσκυνήσουν τη Χάρη Της, απ όλη τη χώρα όπως και από πολλά μέρη της Υφηλίου,βρίσκοντας σε αυτόν τον ειδυλλιακό τόπο ψυχική ανάπαυση από τις κοσμικές έγνοιες.
    Ο δεύτερος προορισμός μας ήταν στις ανατολικές πλαγιές του Βερμίου, λίγα χιλιόμετρα έξω από την πόλη της Βέροιας όπου βρίσκεται η Ιερά μονή της Παναγίας Δοβρά,κτισμένη ανάμεσα σε δύο λόφους, σε ένα ειδυλλιακό τοπίο περιτριγυρισμένη από πυκνή βλάστηση.
    Η μονή είναι αφιερωμένη στην Κοίμηση της Θεοτόκου και αποτελεί μία από τις αρχαιότερες μονές της περιοχής,που ο χρόνος ιδρύσεως της παραμένει άγνωστος, εικάζεται όμως ότι ιδρύθηκε τον 12ο αιώνα, ωστόσο οι πρώτες ασφαλείς μαρτυρίες για την λειτουργία της προέρχονται από έγγραφα του 17ου αιώνα και  έχει λειτουργήσει αδιαλείπτως μέχρι το 1822.
    Η μεγαλύτερη ιστορική στιγμή της μονής είναι συνδεδεμένη με την Ελληνική επανάσταση του 1821 και τους ηρωικούς αγώνες των μακεδόνων οπλαρχηγών και κατοίκων της περιοχής,όπου στην εξέγερση του 1822 η μονή λεηλατήθηκε και κάηκε από τους Τούρκους στην περίφημα μάχη της Δοβρά.
   Μετά από μακρόχρονες προσπάθειες η μονή αναστηλώθηκε για να έρθει και πάλι στο προσκήνιο το 1950, όταν στα παράπλευρα της μονής οικόπεδα, χτίσθηκε Παιδούπολη με την ονομασία "ΚΑΛΗ ΠΑΝΑΓΙΑ" για ορφανά και άπορα Ελληνόπουλα που λειτούργησε οργανωμένα, κάτω από την εποπτεία του Εθνικού Οργανισμού Πρόνοιας μέχρι το 1986.
   Ακολουθεί μια περιόδος εγκατάλειψης, ώσπου το 1995 η μονή επανιδρύεται και λειτουργεί ως ανδρών μονή,ενώ η ανασύσταση της συνοδεύτηκε και από μια εκ βάρθων ανακαίνιση των κτιρίων διατηρώντας όμως την παλιά αρχιτεκτονική με το  παλαιό καθολικό, που είναι μια ξυλόστεγη τρίκλιτη βασιλική με εξωνάρθηκα, ενώ εσωτερικά συντηρήθηκαν όλα τα παλαιότερα αρχιτεκτονικά μέλη, ανακαινίστηκε και συντηρήθηκε η περίτεχνη ξύλινη μακεδονική οροφή, αντικαταστάθηκαν παράθυρα, στασίδια και το τέμπλο,για να πάρει την σημερινή μορφή του και να γίνει μια όαση μέσα στον πολύβοο κόσμο μας.
   Ξεκινήσαμε το μεσημέρι της Κυριακής 18 Νοεμβρίου στην 1.00 περίπου,γεμίζοντας ασφυκτικά το λεωφορείο μας,ενώ στην διαδρομή κάναμε την προσευχή μας,αργότερα τραγουδήσαμε,ψάλλαμε και ο ιερέας μας που συνόδευσε και αυτός το προσκύνημα μας,δεν σταμάτησε να μας μιλά για θεολογικά θέματα αλλά και αστεία και ιστορίες κάνοντας το μικρό αυτό ταξίδι μας ευχάριστο.
   Στην Παναγία Σουμελά προσκυνήσαμε την θαυματουργή εικόνα, πλυθήκαμε στο αγίασμα την μονής, περιπλανηθήκαμε στις εγκαταστάσεις της και τέλος επιβιβαστήκαμε ξανά στο λεωφορείο μας για να κατευθυνθούμε στον επόμενο προορισμό μας στην άλλη πλευρά του βουνού την μονή της Παναγίας Δοβρά.
   Εκεί κάναμε τον Εσπερινό μας μετά τα όμορφα και κατατοπιστικά λόγια που μας είπε ο π. Δαβίδ για το μοναστήρι αλλά και για τους θησαυρούς που κρύβει,το ιερό λείψανο του Αγίου Παρθενίου επισκόπου Λαμψάκου,του προστάτη των καρκινοπαθών αλλά και το λείψανο του νοεφανούς Αγίου Λουκά του ιατρού,επισκόπου Συμφερουπόλεως και Κριμαίας,προστάτη των πιστών με προβλήματα όρασης και που μικρό τμήμα του λειψάνου του έχουμε και στον δικό μας ναό, θησαυρισμένο από την Ιερά μονή Σαγματά και την ευγενική ευλογία του Ηγουμένου της π. Νεκταρίου Αντωνόπουλου. 
   Με βαριά καρδιά,βράδυ πια,πήραμε τον δρόμο της επιστροφής,ενώ στο λεωφορείο η όμορφη Αγγελικούλα, μας διάβασε το Απόδειπνο και όλοι μαζί ψάλλαμε τους Χαιρετισμούς της Παναγίας,που ήταν και το τιμώμενο πρόσωπο αυτής της μικρής και ευλογημένης εκδρομής μας,μιάς εκδρομής που μας έφερε πιο κοντά,κάνοντας μας μια ομάδα πραγματικά σφικτή και δυνατή, κάνοντας μας την πιο όμορφη Ενορία της Μητρόπολης Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως,την Ενορία των Αγίων Θεοπατόρων Ιωακείμ και Άννης,των γονιών της Παναγιάς μας,εδώ στο "πατρικό της σπίτι"στους Αθόκηπους της Ευκαρπίας.
   Αποχαιρετιστήκαμε στο προαύλιο της εκκλησιά μας,πήραμε την ευχή του ιερέως μας και δώσαμε ραντεβού για την επόμενη εκδρομή μας στα μέσα του Δεκέμβρη, με προορισμό τον Κολινδρό Ημαθίας και τα μοναστήρια του Αγίου Αθανασίου και του Προφήτη Ηλία που είναι μετόχι την μονής Γρηγορίου στο Άγιον Όρος(περισσότερες πληροφορίες θα ανακοινώσουμε σύντομα).

Περιμένουμε και εσάς για να μας συνοδεύσετε και σε αυτό το προσκύνημα μας...

ακολουθούν παρακάτω και άλλες φωτογραφίες και πιπεράτα σχόλια της εκδρομής μας...