Τετάρτη, 31 Μαΐου 2017

Η ΜΕΓΑΛΗ ΓΙΟΡΤΗ ΜΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΛΗΞΗ ΤΗΣ ΚΑΤΗΧΗΤΙΚΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ 2016-2017.

Τα "100 κατηχητόπουλα" 
της "Ιθάκης" μας  γιόρτασαν 
την λήξη των κατηχητικών τους, 
σε μια όμορφη γιορτή που τα είχε όλα...
    Ήταν, κατά γενική ομολογία, μια πολύ όμορφη γιορτή που δεν έμοιαζε όμως με κανέναν άλλο εορτασμό μας, αφού περιείχε, όπως μας το είχε υποσχεθεί άλλωστε και 
ο π. Χρυσόστομος, τα πάντα, εκτός βέβαια του "μπουγέλου", που τελικά αυτό το μέρος του σχεδίου μας το ανέλαβε ο ίδιος ο Θεός με την βροχή Του κατά την διάρκεια του παιχνιδιού μας. 
     Αρχικά, και σύμφωνα πάντα με το πρόγραμμα, νωρίς το πρωΐ, οι εορταστικές μας εκδηλώσεις ξεκίνησαν με την Θεία Λειτουργία και το αντίδωρο, αλλά και την ευχή του ιερέως,
όπως άλλωστε συμβαίνει και με τις περισσότερες δραστηριότητες μας, οι οποίες αρχίζουν πάντα με προσευχή.            
   Μετά υπήρχε σχεδιασμένη η μικρή γιορτή μας μέσα στην εκκλησιά μας και στον σολέα της, που με μιάς άλλαξε και από Θυσιαστήριο μετατράπηκε με μια κουρτίνα πέρα ως πέρα, σε θεατρική σκηνή, ελλείψει άλλων χώρων, μέχρι να τελειοποιηθεί ο περίλαμπρος Ναός που χτίζουμε από επάνω και εκεί να ανεβεί η εκκλησία μας με τις λατρευτικές της εκδηλώσεις, αφήνοντας μας όλη την κατακόμβη για τις δραστηριότητες της "Ιθάκης" μας,  με προβολή του βίντεο της ανασκόπησης της κατηχητικής χρονιάς που φεύγει, τραγούδια και σκετς από τα παιδιά μας, τα αναμνηστικά δωράκια μας και φυσικά την καθιερωμένη αναμνηστική φωτογραφία μας μέσα και έξω από τον Ναό.  
     Κατόπιν, παιχνίδι μέχρι τελικής πτώσεως στο τεράστιο προαύλιο μπροστά στον Ναό, είχε το πρόγραμμα μας που βέβαια φέτος μας τα χάλασε η βροχή και μας περιόρισε μέσα στην κατακόμβη του Ναού μας και πάλι, μα εμείς και εκεί ακόμα καταφέραμε περάσουμε καλά με τα αστεία παιχνίδια και τα άφθαστα δρώμενα των κατηχητών μας μέχρι να ετοιμαστεί το τραπέζι από τις κατηχήτριες μας με βοηθούς τις μαμάδες των κατηχητόπουλων μας, που ήρθαν να βοηθήσουν, αλλά και τους κατηχητές μας με τους μπαμπάδες και τους επιτρόπους μας, που είχαν αναλάβει το νόστιμο φαγητό μας στα κάρβουνα, σουβλάκια,σουτζουκάκια και λουκάνικα, φτιαγμένα όλα με μεράκι από ψήστες άφθαστους και ηρωικούς...
*η συνέχεια στην ιστοσελίδα των παιδιών της "Ιθάκης" μας... 

Ο ΑΓΙΑΣΜΟΣ ΤΟΥ ΜΗΝΟΣ ΙΟΥΝΙΟΥ ΣΤΗΝ ΕΝΟΡΙΑ ΜΑΣ.

      Σήμερα, την Τετάρτη της 31ης αυτού του μήνα, τελειώνει ο Μάιος, ο μήνας της Άνοιξης, όπως ο λαός μας τον αναφέρει, τον οποίο και διανύσαμε με την βοήθεια του Θεού, αλλά και με πολλές βροχές και κρύο, που μόνο Άνοιξη δεν θύμιζαν. Ο μήνας που ακολουθεί, ο Ιούνιος, σηματοδοτείται από τις εξετάσεις των μαθητών και τις προσευχές μας για αυτούς, αλλά και από τον ερχομό του καλοκαιριού, που όλοι επιζητούμε για τις διακοπές μας στο βουνό ή στην θάλασσα, αλλά και την χαλαρότητα που χαρακτηρίζει αυτήν την εποχή την ζωή στον τόπο μας...την γλυκιά και πανέμορφη Ελλάδα.  
Τα Ιερά Λείψανα των Αγίων Θεοπατόρων.
Κληρονομιά του Ιωακείμ & της Άννας
στους Ανθόκηπους της Νέας Ευκαρπίας
 για να τους χτίσουμε τον Ιερό Ναό τους,
το "σπίτι" τους.
    Μετά από αυτήν την εισαγωγή που κάναμε, ας μπούμε στο θέμα της σημερινής ανάρτησης της ιστοσελίδας του Ναού μας, που λόγω της πρωτομηνιάς αύριο, δεν είναι άλλο από την Ακολουθία του Αγιασμού, με χρήσιμες πληροφορίες για την προέλευση αλλά και την τέλεση του, με τα ορατά μέσα που χρησιμοποιούνται από τον ιερέα και πολλές ακόμα γνώσεις που πρέπει να έχουμε όλοι οι χριστιανοί συμμετέχοντας στην λατρευτική ζωή της Εκκλησίας μας,  
       Στους ναούς, λοιπόν, όλης της Ορθοδοξίας την τελευταία ημέρα του μήνα μετά τον Εσπερινό, ή την πρώτη ημέρα του επόμενου μήνα το πρωΐ στον Όρθρο, τελείτε από τους ιερείς μας η Ακολουθία του Μικρού Αγιασμού ή της πρωτομηνιάς, όπως συνηθίζει να τον αναφέρει ο λαός, λαμβάνοντας έτσι όλοι μας την ευλογία της Εκκλησίας του Χριστού για όλον τον μήνα που θα ακολουθήσει.
        Στον δικό μας Ιερό Ναό, των Αγίων Θεοπατόρων Ιωακείμ και Άννης, των Ανθοκήπων της Νέας Ευκαρπίας, στην Θεσσαλονίκη, ο Μικρός Αγιασμός της πρωτομηνιάς τελείτε παραδοσιακά από τους ιερείς μας την τελευταία ημέρα του μήνα μαζί με τον Εσπερινό, όπου ραντίζεται με το καθαγιασμένο αυτό νερό όλος ο ναός και οι πιστοί που παρίστανται στην Ακολουθία. Τέλος ο Αγιασμός τοποθετείτε σε ειδική προθήκη στην είσοδο της μικρής προς το παρόν κατακόμβης του υπό κατασκευή ναού μας, από όπου και τον παίρνουν οι Ενορίτες μας για να ευλογήσουν τα σπίτια τους, ή τον πίνουν σε κάθε Θεία Λειτουργία μετά την Θεία Κοινωνία και το αντίδωρο.
Η Βάπτισις του Ιησού Χριστού και ο καθαγιασμός των υδάτων.
     Καλό είναι όμως, παρότι είναι γνωστό στους περισσοτέρους από εμάς, να ξέρουμε μερικά βασικά πράγματα για την Ακολουθία του Αγιασμού, τον σκοπό του, τον τρόπο τέλεσης του, αλλά και το τι χρειαζόμαστε κάθε φορά που καλούμε τον ιερέα στον σπίτι μας ή όπου αλλού τον χρειαζόμαστε, για να μας ευλογήσει.
     Έτσι αποφασίσαμε, σήμερα που τελειώνει ο μήνας να αναρτήσουμε στη ιστοσελίδα του ναού μας αυτό το μικρό άρθρο, το οποίο με απλά και κατανοητά λόγια, θα βοηθήσει τους αναγνώστες της, αλλά και όλους μας, να γίνουμε πιο ευσυνείδητοι χριστιανοί και γνώστες της πίστης μας. Αλλά επίσης προς ενημέρωση όλων και ιδιαιτέρως των ενοριτών μας μοιράζονται κατά καιρούς στον ναό μας από τους Επιτρόπους μας και ειδικά δίπτυχα φυλλάδια κατά τον εκκλησιασμό για τον Αγιασμό, την Αρτοκλασία αλλά και άλλες Ακολουθίες, μα και για διάφορα θέματα που μπορεί να απασχολήσουν τους πιστούς μας.
Λίγα λόγια γενικά για τον Αγιασμό.
Ο Αγιασμός στην Ενορία μας.
      Η Αγία μας Εκκλησία εκτός από τα επτά Μυστήρια δια των οποίων χαρίζεται, μετοχετεύεται, προσφέρεται και παρέχεται η αγιαστική Χάρις του Αγίου Πνεύματος έχει και κάποιες άλλες τελετές με τις οποίες παρέχεται χάρις, ευλογία, θεραπεία και πνευματική ωφέλεια στους πιστούς αλλά και στην κτίση ολόκληρη.
      Μεταξύ αυτών είναι και ο Αγιασμός των Υδάτων, Ακολουθία που όπως και οι περισσότερες τελετές της Εκκλησίας μας έχει για αρχή τον ιδρυτή της, τον Χριστό, ο οποίος και ο ίδιος βαπτίσθηκε στον Ιορδάνη ποταμό καθαγιάζοντας τα ύδατα.
Αγιασμός στα σπίτια των Ανθοκήπων
τα Άγια Θεοφάνεια.
     Κατά την Ακολουθία αυτή του Αγιασμού, με τις ευχές που περιέχονται στο Ευχολόγιο, ο Ιερέας παρακαλεί τον Θεό όπως το νερό αγιασθεί και αποκτήσει «δύναμη καθαρτική και ενέργεια, γίνει δώρο αγιασμού, αμαρτημάτων λυτήριον, ίαμα ψυχών και σωμάτων, προς πάσαν ωφέλειαν επιτήδειον». Επίσης παρακαλεί τον Θεό, το νερό του Αγιασμού να διώχνει μακριά τον κίνδυνο από ορατούς και αόρατους εχθρούς, έτσι ώστε εκείνοι που το λαμβάνουν να το χρησιμοποιούν για την ευλογία των σπιτιών τους, για τον αγιασμό των  ψυχών και των σωμάτων τους και να παίρνουν πλούσια την  χάρη της Αγίας Τριάδος που είναι «η πηγή του αγιασμού και πάσης χάριτος».
Πότε τελείται ο Αγιασμός;
Έναρξις της νέας κατηχητικής χρονιάς
της Ε.Ν.Ε των Αγίων Θεοπατόρων
Ιωακείμ και Άννης
    Κάθε πρώτη του μηνός η Εκκλησία τελεί στους Ναούς της τον Αγιασμό της πρωτομηνιάς, ενώ κατά την επιθυμία των πιστών καλούμε τον ιερέα κάθε μήνα ή όποτε άλλοτε τον χρειαζόμαστε και στην οικία μας για να μας ευλογήσει με τον Μικρό Αγιασμό, τελείται δε η Ακολουθία αυτή και σε άλλες περιπτώσεις της καθημερινής μας ζωής, όπως κατά την θεμελίωση νέου σπιτιού, εκκλησίας ή άλλης οικοδομής, κατά τα Θυρανοίξια ιερού ναού, ή εγκαίνια του νέου σπιτιού, του νέου καταστήματος, του νέου αυτοκινήτου, του Σχολικού έτους, του Κατηχητικού έτους και άλλων πνευματικών δραστηριοτήτων, τελείται δε και για ευόδωση της εργασίας, για ίαση ασθενειών, κατά της βασκανίας και των άλλων δαιμονικών επιθέσεων κ.τ.λ. Στα Ευχολόγια της Εκκλησίας μας (Μεγάλο και Μικρό) υπάρχουν πάρα πολλές ευχές οι οποίες λέγονται ανάλογα με την περίσταση που ο Ιερέας τελεί τον Αγιασμό, ενώ είναι αυτονόητο ότι για να υπάρξουν τα αναμενόμενα αποτελέσματα μετά την τέλεση του, απαιτείται η ενσυνείδητη συμμετοχή του πιστού και η επιθυμία του να προσελκύσει με τον προσωπικό του αγώνα την Θεία Χάρη.
Τι είναι ο Αγιασμός;
Αγιασμός
του 3ου Δημοτικού Σχολείου
 Ανθοκήπων Νέας  Ευκαρπίας.
    Αγιασμός των Υδάτων είναι η τελετουργική πράξη δια  της οποίας το νερό καθαγιάζεται με ορισμένες Ευχές και επικλήσεις της επιφοιτήσεως του Αγίου Πνεύματος, καθώς και με την σταυροειδή ευλογία και εμβάπτιση του Τιμίου Σταυρού. Η Τελετή αυτή λέγεται Αγιασμός ακριβώς γιατί με το ευλογημένο νερό, με την μετάληψη και τον ραντισμό πιστεύουμε ότι αγιαζόμαστε και καθαριζόμαστε από τις αμαρτίες μας. Γι΄ αυτό παρακαλούμε τον Θεό όπως το αγιασμένο νερό  θεραπεύσει τις ψυχές και τα σώματα μας και να αποτρέψει κάθε σατανική δύναμη.
Πανήγυρις Παρεκκλησίου
Αγ. Χριστοφόρου 2013
& Αγιασμός οχημάτων
στον Ι.Ν Αγ.Θεοπατόρων
    Η χρησιμοποίηση αγιασμένου νερού συναντάται σε πολύ παλαιούς χρόνους της ζωής των χριστιανών. Από αρχαίους Εκκλησιαστικούς ιστορικούς μαθαίνουμε για θαύματα που έγιναν με τον ραντισμό του αγιασμένου νερού. Επίσης υπάρχει μαρτυρία η οποία μας πληροφορεί ότι Αγιασμός γινόταν κάθε μήνα στο παλάτι της Κωνσταντινουπόλεως παρουσία των Βασιλέων. Έτσι εξηγείται και το τροπάριο «Σώσον Κύριε τον λαόν Σου…νίκας τοις βασιλεύσι..» (το οποίο και πολύ ταλαιπώρησε και σκανδάλισε πιστούς τε και απίστους κατά τα τελευταία χρόνια, δημιουργώντας μια παράξενη αναστάτωση στους κόλπους κάποιων κύκλων ανθρώπων, με αποτέλεσμα σοφά η Αγία Εκκλησία μας να αποφασίσει να παροτρύνει τους ιερείς της να τροποποιούν λίγο το εν λόγω τροπάριο στις Ακολουθίες που τελούν, χρησιμοποιώντας την λέξη "...τοίς ευσεβέσι", για την αποφυγή περαιτέρω έντασηςπου ψάλλεται όταν βαπτίζεται ο Τίμιος Σταυρός στο νερό.
Υπάρχει διαφορά 
Μικρού και Μεγάλου Αγιασμού;
Θυρανοίξια Ι.Ν Αγ.Θεοπατόρων
Ιωακείμ & Άννης
Ανθοκήπων Νέας Ευκαρπίας.
   Ο Αγιασμός είναι Αγιασμός, είτε δίδεται την παραμονή των Φώτων, είτε την ίδια ημέρα είτε στο σπίτι, είτε οπουδήποτε. Δεν έχει διαφορά ο μικρός από τον μεγάλο αγιασμό. Λέγεται Μικρός η Μεγάλος, επειδή οι ευχές είναι μικρότερες ή μεγαλύτερες και επειδή παρατείνεται περισσότερο η λιγότερο η σχετική ακολουθία.  Το αγιασμένο νεράκι του Μικρού Αγιασμού, διατηρείται χρόνια αναλλοίωτο, όπως και αυτό του Μεγάλου λεγομένου Αγιασμού. Τον δε Μεγάλο Αγιασμό των Θεοφανείων, οι ιερείς μας τον κρατούν στην Αγία Πρόθεση των ναών και τον δίνουν στους πιστούς αντί Θείας Κοινωνίας σε ορισμένες περιπτώσεις κατά την κρίση τους.
Η Ακολουθία 
του Μικρού Αγιασμού
Αγιασμός ποδοσφαιρικής ομάδος
 της Ε.Ν.Ε των Αγ. Θεοπατόρων
Ιωακείμ & Άννης.
      Η ακολουθία του μικρού Αγιασμού που τελείται τακτικότερα (ενώ του Μεγ. Αγιασμού τελείται δύο φορές τον χρόνο παραμονή και ανήμερα των Θεοφανείων) ξεκινά με την ανάγνωση του «Κύριε εισάκουσον της προσευχής μου..» και συνεχίζεται με την ψαλμωδία τροπαρίων της Παναγίας μας καθώς και του Αγίου μας. Αφού διαβαστεί  ο ψαλμός « Ελέησον με ο Θεός…» ψάλλεται ο Κανόνας της Παναγίας τα τροπάρια του οποίου αντιστοιχούν στα 24 γράμματα της Αλφαβήτου (Ακροστιχίδα). Κατόπιν αφού ψαλλούν και άλλα τροπάρια (επί το πλείστον της Παναγίας) ακολουθεί ο Τρισάγιος Ύμνος, ο Απόστολος ο οποίος αναφέρεται στην επιθυμία του Κυρίου να μας αγιάσει και να μας σώσει σαν αδελφούς και παιδιά του και το Ευαγγέλιο το οποίο αναφέρεται στο νερό της κολυμβήθρας της Βηθεσδά το οποίο αφού αγιαζόταν με την παρουσία Αγγέλου θεράπευε τις σωματικές ασθένειες των ανθρώπων. 
Θεοφάνεια 2013
 Ι.Ν Αγ. ΘεοπατόρωνΙωακείμ & Άννης
 Ανθοκήπων της Νέας Ευκαρπίας.

    Στην συνέχεια λέγονται οι δεήσεις και οι ευχές δια των οποίων αγιάζεται το νερό και ιδιαιτέρως την στιγμή που ο Ιερέας το ευλογεί σταυροειδώς με το χέρι του. Ακολουθεί η «Βάπτιση» του Τιμίου Σταυρού στο αγιασμένο νερό, ο ραντισμός του χώρου που τελείται η ακολουθία, η ευλογία των πιστών με το αγιασμένο νερό και η προσκύνηση του τιμίου Σταυρού. Κατόπιν διαβάζεται η για την περίσταση κατάλληλη Ευχή, μνημονεύονται τα ονόματα για χάρη των οποίων τελείται ο Αγιασμός και γίνεται Απόλυση.
Τι χρειάζεται;
    Για να τελεσθεί ο Αγιασμός χρειάζεται ένα τραπέζι με καθαρό τραπεζομάντηλο και πάνω του, να υπάρχουν: 
*μια γυάλινη μικρή λεκάνη με καθαρό νερό, 
*λίγο βασιλικό η δενδρολίβανο, για την "αγιαστούρα" του ιερέως,

*μια εικόνα από το εικονοστάσι του σπιτιού μας,
*το θυμιατήρι αναμμένο, 
*και αναμμένο επίσης και το κανδήλι μας.  
*Σε ένα χαρτί γράφουμε τα ονόματα της οικογενείας μας η οποία πρέπει να είναι παρούσα  και συμπροσευχόμενη στην ακολουθία.
Ο Ιερέας θα έχει μαζί του το επιτραχήλιο, το Ευαγγέλιο, τον Σταυρό και το «Ευχολόγιο».
 Επίλογος
Αγιασμός για την έναρξη
του ποδοσφαιρικού πρωταθλήματος
 της Ι.Μ.Ν & Στ. 2012
    Μπορούμε στο σπίτι μας να φυλάμε μόνο τον Μικρό Αγιασμό, αν και προτιμότερο θα ήταν, όποτε τον χρειαζόμαστε να τον προμηθευόμαστε από τον ναό της Ενορίας μας και κατόπιν να μην τον ξεχνάμε παρατημένο στο εικονοστάσι του οποίου το καντηλάκι του πρέπει να είναι πάντα αναμμένο, αλλά να τον χρησιμοποιούμε κάθε φορά που παρουσιάζεται ανάγκη στο σπιτικό μας. Είναι ευλογία και μια «καλή και ευλογημένη συνήθεια» να πίνουμε καθημερινά Αγιασμό πριν πάρουμε το πρωινό μας και αφού έχουμε πλύνει το πρόσωπο μας εκτός βέβαια  αν έχουμε να "κοινωνήσουμε" των Αχράντων Μυστηρίων. Αν κοινωνήσουμε τότε τρώμε πρώτα το Αντίδωρο μας και ύστερα πίνουμε τον Αγιασμό ο οποίος βρίσκεται μόνιμα στον πρόναο της Εκκλησίας μας.
Αγιασμός για τα έργα
αποπεράτωσης του ναού μας 
(25η Ιουλίου 2013).
    Με την καθημερινή επαφή μας με τον Αγιασμό βάζουμε ολόκληρη την ημέρα μας κάτω από την ευλογία του Θεού, ενώ δεν παραλείπουμε την συμμετοχή μας τακτικά στο Ποτήριο της Ζωής με την Κοινωνία του Σώματος και του Αίματος του Χριστού μας γεγονός που μας χαρίζει τον κατ΄ εξοχήν Αγιασμό, την Ευλογία και την Σωτηρία.
Ευχόμαστε σε όλους 
καλό και ευλογημένο μήνα Ιούνιο, 
καλή επιτυχία στους μαθητές μας που δοκιμάζονται & ένα καλό και δροσερό καλοκαίρι!

Τρίτη, 30 Μαΐου 2017

"Η ΑΛΩΣΙΣ ΤΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ" (Τρίτη 29 Μαΐου 1453)

Σαν σήμερα έπεσε η "Πόλη".
       Δεν θα μπορούσε η ιστοσελίδα της Ενορίας μας, μέσα από τις αναρτήσεις της και στην προσπάθεια που κάνει από την στιγμή της δημιουργίας της, είτε να αναδεικνύει τα νέα της όμορφης και δραστήριας γειτονιάς των Ανθοκήπων της Νέας Ευκαρπίας από την λατρευτική και την κοινωνική ζωή της, είτε μέσα από τα άρθρα της να θυμίζει, να τιμά και να ζωντανεύει στιγμές της ελληνικής ιστορίας που χάραξαν βαθιά την ψυχή του Έλληνα Ορθόδοξου Χριστιανού, να μην συμπεριλάβει και αυτό το γεγονός, αυτήν την θλιβερή επέτειο, γιατί σαν σήμερα πριν από περισσότερο από μισό περίπου αιώνα, η Τρίτη της 29ης Μαΐου του 1453, ήταν η αποφράδα ημέρα της Αλώσεως της Κωνσταντινουπόλεως από τους Τούρκους.
      Η Άλωσις της "Πόλις των Πόλεων" και η κατάρρευση και τυπικά πλέον της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, που συρρικνωμένη πια μέσα στα τείχη της Κωνσταντινούπολης και λίγων εδαφών και δεσποτάτων που ήταν υπό την κυριαρχία της, άρχισε να δείχνει σημάδια παρακμής από την τελευταία Άλωση της το 1204 από τους Φράγκους και την 4η Σταυροφορία τους, στην οποία κατέστρεψαν και λεηλάτησαν με απόλυτη και πρωτόγνωρη για χριστιανούς ασέβεια και βαρβαρότητα τα πάντα στο πέρασμα τους, είναι ένα αγκάθι στην καρδιά του Έλληνα, του κάθε Έλληνα, μα ειδικά του Ορθόδοξου χριστιανού, μια και η Κωνσταντινούπολη ήταν η κοιτίδα της Πίστης του και ζωντανή πολιτιστική και θρησκευτική κληρονομιά του.
              Δεν θα αναφερθούμε σε ιστορικά γεγονότα, αφού λίγο-πολύ όλα είναι γνωστά, απλά στην μνήμη της αποφράδας εκείνης ημέρας, της 29ης Μαΐου του 1453, καταθέτουμε και εμείς, μέσω της ιστοσελίδας της Ενορίας μας, των Αγίων Θεοπατόρων Ιωακείμ και Άννης, των Ανθοκήπων της Νέας Ευκαρπίας, ένα μικρό λιθαράκι για να σηκώσουμε και πάλι εκείνο το τείχος που έπεσε τότε για να βυθίσει όλο το Έθνος μας, το Ελληνικό Έθνος, σε μια τουρκική κυριαρχία που οδήγησε την πατρίδα μας σε πεντακόσια χρόνια σκλαβιάς και υποταγής.
      Ένα μικρό βίντεο θα είναι η συνεισφορά μας στην μνήμη της Άλωσης της Κωνσταντινούπολης, που ποτέ να μην λησμονούμε πως μέσα σε ένα πολύ εχθρικό και επικίνδυνο περιβάλουν και περιτριγυρισμένο μόνο από εχθρούς, είναι η έδρα του Πατριαρχείου μας, του Οικουμενικού Πατριαρχείου της Χριστιανοσύνης.
Ένα βίντεο για την Άλωση της Κωνσταντινουπόλεως
από το  National Geographic. 
Χωρίς τίποτε πια στις μέρες μας να είναι αυτονόητο, ας ευχηθούμε και ας προσευχηθούμε στον Χριστό και Θεό μας, να μην μας αξιώσει να ζήσουμε ξανά παρόμοιες στιγμές θλίψης στην ιστορία του τόπου μας, που γράφεται καθημερινά και μάλιστα τον τελευταίο καιρό χωρίς ιδιαίτερα ευοίωνες προοπτικές.

Σάββατο, 27 Μαΐου 2017

ΚΥΡΙΑΚΗ Ζ΄ ΑΠΟ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ, ΤΩΝ 318 ΠΑΤΕΡΩΝ ΤΗΣ Α΄ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ (Ιωάν ιζ΄ 1-13).

"Ο θησαυρός της Πίστεως"
 “Εφανέρωσά σου το όνομα τοις ανθρώποις ους
 δέδωκάς μοι εκ του κόσμου 

     Για αιώνες ολόκληρους οι άνθρωποι τελούσαν υπό πλήρη άγνοια για τον αληθινό Θεό. Στην προσπάθειά τους να ικανοποιήσουν εσωτερικές αναζητήσεις, στρέφονταν στη λατρεία των ειδώλων, η οποία χαρακτηριζόταν σαφώς από την ματαιότητα.
    Κανένας άνθρωπος δεν μπορούσε να δώσει πληροφορίες για τον αληθινό Θεό. Όπως άλλωστε μας πληροφορεί ο Ευαγγελιστής Ιωάννης “Θεόν ουδείς εώρακεν πώποτε”. Έτσι ο αληθινός Θεός γίνεται άνθρωπος για να δώσει τη δυνατότητα της Θεογνωσίας. 
    Ο Υιός και Λόγος του Θεού που σαρκώθηκε, στην αρχιερατική Του προσευχή, η οποία μέρος της ακούγεται μέσω του Ευαγγελίου αυτής της Κυριακής από τα χείλη των ιερέων στις εκκλησιές όλης της Ορθοδοξίας, η οποία και έγινε όπως είναι γνωστό λίγο πριν από το Πάθος, αναφέρθηκε και στο έργο Του για την αποκάλυψη του Θεού στους ανθρώπους. Είπε χαρακτηριστικά: “Πάτερ, εφανέρωσά σου το όνομα τοις ανθρώποις”. Εδώ φαίνεται πως στο πρόσωπο του Χριστού αποκαλύπτεται ο Θεός και δίνει τη δυνατότητα στον άνθρωπο να τον πλησιάσει και να ενωθεί μαζί Του.
                                                     Οι Απόστολοι.
  Ο Κύριος κατά την επί γης παρουσία Του όταν κήρυττε και θαυματουργούσε, είχε πάντοτε μαζί Του τους μαθητές και αποστόλους Του. Εκείνοι όταν κλήθηκαν από τον Ιησού “αφέντες άπαντα ηκολούθησαν Αυτώ”. Τους δόθηκε έτσι ευκαιρία να μυηθούν στο βάθος της διδασκαλίας και του έργου Του. Σε μερικές μάλιστα περιπτώσεις, όπως φανερώνει η γραφίδα των Ευαγγελιστών, έγιναν δέκτες μεγάλων αποκαλύψεων. Με αυτό τον τρόπο έγιναν ικανοί να κηρύξουν το Ευαγγέλιο και την αλήθεια του εις πάντα τα Έθνη. Με αυτό τον τρόπο έγιναν συνεργοί του Θεού στην αναγγελία του θελήματός Του, μεταβαίνοντας μάλιστα από τόπο σε τόπο και φθάνοντας στα πέρατα της οικουμένης. Ως εφόδια είχαν την στερεά πίστη τους, η οποία γινόταν μέσο για να διαδοθεί το αναστάσιμο μήνυμα σε όλο τον κόσμο. Με τον τρόπο αυτό η αλήθεια κρατήθηκε ανόθευτη από τις πλάνες και τις επιδράσεις των αιρετικών διδασκαλιών.
Οι Πατέρες.

      Για τη διάδοση του σημαντικού αυτού μηνύματος που τόσο ανόθευτα πρόσφεραν οι απόστολοι στον τότε κουρασμένο κόσμο, τη σκυτάλη πήραν αργότερα οι Άγιοι και Θεοφόροι Πατέρες, οι οποίοι αφού με τη ζωή και το έργο τους άφησαν τον εαυτό τους να γίνει δοχείο της Θείας Χάριτος, διατράνωσαν με τους πολύμοχθους αγώνες τους το θαρραλέο αναστάσιμο μήνυμα του Ευαγγελίου και το διαφύλαξαν από τις πλάνες των αιρέσεων. Έτσι η Εκκλησία μας σήμερα “εβδόμη Κυριακή από του Πάσχα, την εν Νικαία Πρώτην Οικουμενικήν Σύνοδον εορτάζει των τριακοσίων δέκα και οκτώ θεοφόρων Πατέρων”.
    Ήταν τότε που ο Άρειος με τις πλάνες του επεχείρησε να κτυπήσει την Εκκλησία αμφισβητώντας τη Θεότητα του Κυρίου μας και επομένως την δυνατότητα του ανθρώπου να σωθεί. Οι 318 Πατέρες που τιμά σήμερα η Εκκλησία μας, πρωτοστάτησαν σ΄ ένα αγώνα που κορυφώθηκε με τη σύγκληση της Α΄ Οικουμενικής Συνόδου στην Νίκαια της Βυθηνίας προκειμένου η Ορθοδοξία μας να λάμπει σήμερα και να μας προσφέρει τις αστείρευτες πηγές της αλήθειας Της.

       Η πίστη που μας παρέδωσε ο Κύριός μας αλλά και οι απόστολοι και οι πατέρες της Εκκλησίας μας, είναι ότι πιο πολύτιμο μπορούμε να έχουμε, είναι σαν η πυξίδα στη ζωή μας. Έχουμε λοιπόν χρέος να ακολουθήσουμε τις δικές τους φωτεινές μορφές, οι οποίες μας ανεβάζουν σε κορυφές, όπου ο άνθρωπος μπορεί να γεύεται των καρπών της Θεογνωσίας.
      Σ'αυτούς λοιπόν πρέπει να ανατρέχουμε, στα λεγόμενα και στα πεπραγμένα τους, όταν μας βασανίζουν ερωτήματα της καθημερινότητας μας, ή σοβαρά θεολογικά, ή ακόμα και οικογενειακά. Για τα πάντα υπάρχει μια απάντηση στην ζωή των Πατέρων της Εκκλησίας μας και αν εμείς δεν την γνωρίζουμε, τότε στους ιερείς μας να ανατρέχουμε για να μάθουμε την Αλήθεια, οι οποίοι είναι και οι καθ΄ύλην αρμόδιοι για την ψυχή μας.
Η ιστορία 
της Α΄Οικουμενικής Συνόδου.

    Αφιερωμένη από την Εκκλησία μας λοιπόν είναι η έβδομη Κυριακή από το Πάσχα και μια Κυριακή πριν από την Πεντηκοστή, στην μνήμη των 318 Αγίων Πατέρων, οι οποίοι έλαβαν μέρος στην Α' Οικουμενική Σύνοδο που συνήλθε στην Νίκαια της Βιθυνίας το 325 μ.Χ. Η σύνοδος συνήλθε κατά πρόσκληση του Μέγα Κωνσταντίνου κατά το εικοστό έτος της βασιλείας του και είχε διάρκεια 3,5 χρόνια. Διακριθείσες μορφές της συνόδου ήταν οι Άγιοι μας, ο Αλέξανδρος ο Κωνσταντινουπόλεως, ο Αλέξανδρος ο Αλεξανδρείας, ο Μέγας Αθανάσιος, ο Ευστάθιος ο Αντιοχείας, ο Μακάριος ο Ιεροσολύμων, ο Παφνούτιος, ο Σπυρίδων, ο Νικόλαος, κ.α.
    Η Α' Οικουμενική Σύνοδος καταδίκασε τον Άρειο και τον Αρειανισμό. Διατύπωσε τους πρώτους όρους ορθού Χριστιανικού δόγματος και ιδιαίτερα τα περί του δευτέρου Προσώπου της Αγίας Τριάδος, τον Ιησού Χριστό, ως ομοούσιον τω Θεώ Πατρί. Συνέταξε δε τα πρώτα επτά άρθρα του Συμβόλου της Πίστεως, ενώ θέσπισε και ιερούς κανόνες λύνοντας έτσι μικρά ή μεγάλα προβλήματα που βασάνισαν κατά καιρούς το Σώμα της Εκκλησίας του Χριστού.
Η συνοπτική παράθεση των ιερών Κανόνων 
της Α΄Οικουμενικής Συνόδου.

Κανών Α': Καταδικάζει τη συνήθεια του οικοιοθελούς ευνουχισμού και απαγορεύει τη χειροτονία ευνουχισμένων, πλην όσων για ιατρικούς λόγους ή λόγω βασανιστηρίων εξετμήθησαν.
Κανών Β': Απαγορεύει τη χειροτονία ως κληρικών στα νέα μέλη (νεόφυτοι) της εκκλησίας.
Κανών Γ': Καταδικάζει την συνήθεια των κληρικών όλων των βαθμών να συζούν με νεαρές γυναίκες τις οποίες δεν είχαν παντρευτεί (συνείσακτοι).
Κανών Δ' - Ε': Εισάγεται το «μητροπολιτικό σύστημα», το οποίο ίσχυε στην οργάνωση της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, και καθορίζουν την αρμοδιότητα της επαρχιακής συνόδου στη χειροτονία των επισκόπων.
Κανών ΣΤ': Αναγνωρίζει κατ' εξαίρεση το αρχαίο έθος της συγκεντρωτικής δικαιοδοσίας του επισκόπου της Αλεξάνδρειας στις εκκλησίες της Αιγύπτου, Λιβύης και Πεντάπολης —όπως συνέβαινε και με την εκκλησία της Ρώμης—, ενώ εξαιρεί τη Ρώμη και την Αντιόχεια από το γενικό μέτρο του μητροπολιτικού συστήματος.
Κανών Ζ':   Ορίζεται ότι ο επίσκοπος Αιλίας (δηλ. Ιερουσαλήμ) να είναι ο επόμενος στη σειρά απόδοση τιμών.
Κανών Η':   Ορίζει τον τρόπο επιστροφής στην εκκλησία της Αιγύπτου των λεγόμενων «Καθαρών» (Μελιτιανό σχίσμα).
Κανών Θ': Αναφέρεται στην συνήθη περίπτωση χειροτονίας πρεσβυτέρων των οποίων δεν εξετάστηκαν τα προσόντα ή οι οποίοι δεν παραμένουν άμεμπτοι.
Κανών Ι': Καταδικάζει τη χειροτονία πεπτωκότων.
Κανών ΙΑ' - ΙΒ': Καθορίζεται η μετάνοια των πεπτωκότων, με αυστηρότερα κριτήρια.
Κανών ΙΓ': Δέχεται ότι είναι δυνατόν να παρασχεθεί Θεία Ευχαριστία επί της επιθανατίου κλίνης.
Κανών ΙΔ': Ορίζεται η μετάνοια των πεπτωκότων κατηχουμένων.
Κανών ΙΕ' - ΙΣΤ': Καταδικάζεται η επιδίωξη κληρικών για μετάθεση σε άλλες εκκλησίες.
Κανών ΙΖ': Καταδικάζει την πλεονεξία και αισχροκέρδεια των κληρικών που προέρχεται από τον έντοκο δανεισμό.
Κανών ΙΗ': Απαγορεύει στους διακόνους να μεταδίδουν και να αγγίζουν τη Θεία Ευχαριστία πριν από τους πρεσβυτέρους, και δεν επιτρέπεται το να κάθονται μεταξύ των πρεσβυτέρων.
Κανών Κ': Απαγορεύει τη γονυκλισία στη Θεία Λειτουργία της Κυριακής και την ημέρα της Πεντηκοστής.
Επισπρόσθετα καθορίστηκε η κοινή ημέρα εορτασμού του Πάσχα.

           Τα συμπεράσματα τις Συνόδου υπογράφηκαν από περισσότερους από 318 και ο αριθμός αυτός επικράτησε για συμβολικούς λόγους. Οι επίσκοποι που ήταν παρόντες στη σύνοδο συνοδεύονταν από κατώτερους κληρικούς των οποίων ο συνολικός αριθμός ανερχόταν στο τριπλάσιο ή τετραπλάσιο των επισκόπων.
Η νέα εποχή 
και η Αγία, Μεγάλη Πανορθόδοξος Σύνοδος.
       Ας θυμηθούμε όμως, και την αντίστοιχη περσινή περίοδο, όπου έγινε μια μεγάλη προσπάθεια, με την συγκυρία του εορτασμού της  Α΄ Οικουμενικής Συνόδου, να συγκληθεί και η Αγία και Μεγάλη Σύνοδος των Ορθοδόξων Εκκλησιών, η οποία μετά από πάρα πολλά χρόνια συσσώρευσης και διόγκωσης των προβλημάτων, που ταλάνισαν και συνεχίζουν να το κάνουν μέχρι τις μέρες μας την απανταχού Ορθοδοξία, θα προσπαθούσε μέσα από αφηγήματα, προτάσεις και συμφωνίες, να λύσει κάποια από αυτά, και για μερικούς υπεραισιόδοξους ιεράρχες μας και προκαθημένους Εκκλησιών, όλα αυτά τα προβλήματα.  
       Έτσι λοιπόν αποφασίστηκε πέρυσι τέτοιον καιρό από όλες τις κατά τόπους Ορθόδοξες Εκκλησίες να συγκληθεί μια Μεγάλη Ιερά Σύνοδος, σαφώς όχι Οικουμενική μια και η Δυτική Εκκλησία έθεσε εαυτόν εκτός του σώματος της Εκκλησίας του Χριστού μας εδώ και έναν αιώνα περίπου, να συσκεφθεί εν Αγίω Πνεύματι , από την 17η έως την 26η Ιουνίου του 2016 στην Κρήτη, για να επιλύσει κάποια θέματα που είναι αγκάθια στην ενότητα της Πίστης μας, την οποία ενότητα θα κλιθεί και να φανερώσει μέσα από τις αποφάσεις που θα πάρει. 
       Εμείς, ο λαός, το χριστεπώνυμο πλήρωμα της απανταχού Ορθοδόξου Εκκλησίας του Χριστού μας, τότε ευχηθήκαμε και προσευχηθήκαμε όλοι μας, η εορτή της Κυριακής της Πεντηκοστής την 19η Ιουνίου, αλλά και η Δευτέρα του Αγίου Πνεύματος την 20η Ιουνίου του 2016, οι μεγάλες αυτές εορτές της Χριστιανοσύνης, που εορτάσθηκαν κατά την διάρκεια της Συνόδου, να συμβάλλουν αγιαστικά στην ομαλή διεξαγωγή της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου και στο πνεύμα ενότητας μεταξύ των Προκαθημένων των Εκκλησιών που συμμετείχαν στις εργασίες της, και αν μπορέσουν να τους δώσουν την φώτιση που χρειάζονται για να απαλύνουν τα προβλήματα και να βοηθήσουν στην Ενότητα της Μίας, Αγίας, Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας του Χριστού μας. 
Αποτέλεσμα εικόνας για η συνοδος της κρήτης     Μετά από έναν ακριβώς χρόνο από το πέρας αυτής της προσπάθειας, άραγε λύσαμε κανένα από τα προβλήματα της Εκκλησίας μας; Αυτή η πολυσυζητημένη Σύνοδος συνέβαλε στην αποστολή της να λειάνει τις αντιθέσεις που υπήρχαν μεταξύ των Ορθοδόξων Εκκλησιών; Συμφωνήθηκε άραγε τότε κάτι που θα μπορούσε να βοηθήσει στην επίλυση των προβλημάτων της Ορθοδοξίας ή μήπως προκάλεσε το λαϊκό αίσθημα και απογοήτευσε με τις συμπεριφορές των Ιεραρχών και την παντελή ασυμφωνία μεταξύ τους; 
Αποτέλεσμα εικόνας για η συνοδος της κρήτης      Την απάντηση δεν θα την δώσει η ιστοσελίδα μας αλλά την έχει δώσει ένα χρόνο αργότερα ο ίδιος ο λαός του Θεού μας, που σχεδόν ξέχασε ακόμη και την σύγκλιση της. Βέβαια το γεγονός από μόνο του, της προσπάθειας και της συνεύρεσης μεταξύ τόσων προκαθημένων υπό την εποπτεία του Οικουμενικού Πατριάρχου μας, δεν μπορεί παρά να μείνει στην εκκλησιαστική ιστορία, αλλά μέχρι εκεί.  
Αποτέλεσμα εικόνας για σύμβολο της πίστεως
Ἀπολυτίκιον
Ἦχος πλ. β’.
  γγελικαὶ Δυνάμεις ἐπὶ τὸ μνῆμά σου, καὶ οἱ φυλάσσοντες ἀπενεκρώθησαν, καὶ ἵστατο Μαρία, ἐν τῷ τάφῳ ζητοῦσα τὸ ἄχραντόν σου σῶμα· ἐσκύλευσας τὸν ᾍδην, μὴ πειρασθεὶς ὑπ’ αὐτοῦ, ὑπήντησας τῇ Παρθένῳ, δωρούμενος τὴν ζωήν. Ὁ ἀναστὰς ἐκ τῶν νεκρῶν, Κύριε δόξα σοι.

*παρακάτω, με ένα κλικ στο "Διαβάστε περισσότερα...", ακολουθεί το Ευαγγέλιο της Κυριακής Ζ΄από του Πάσχα, σε πρωτότυπο  κείμενο, αλλά και σε νεοελληνική απόδοση...