Τρίτη, 25 Απριλίου 2017

Η ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ ΤΟΥ 2017 ΣΤΗΝ ΕΝΟΡΙΑ ΜΑΣ.

Ο Εσπερινός της Αγάπης 
& το Ευαγγέλιο σε όλες τις γλώσσες..

     Ανήμερα του Πάσχα, Κυριακή 16η Απριλίου του 2017, χτύπησαν χαρμόσυνα οι καμπάνες της εκκλησιάς μας, και οι πιστοί ενορίτες μας, όσοι ξύπνησαν τουλάχιστον, ήρθαν στον Ναό για να ακούσουν το αναστάσιμο μήνυμα, το "Χριστός Ανέστη" και το Αναστάσιμο Ευαγγέλιο σε όλες τις γλώσσες, όπως ακριβώς επιτάσσει το Ορθόδοξο τυπικό μας της Εκκλησίας μας.
     Η προετοιμασία όλη έγινε από τον π. Χρυσόστομο Τελίδη, που ήρθε από νωρίς στην εκκλησιά του για τον σκοπό αυτό. Και όταν όλα ήταν έτοιμα, και αφού ήρθε και ο συνεφημέριος του, π. Χρυσόστομος Κοτσίδης και οι ιεροψάλτες μας, αλλά και οι υπόλοιποι, που όπως συνεννοήθηκε ο προϊστάμενος του Ναού, θα έλεγαν και αυτοί σε κάποια γλώσσα το Αναστάσιμο Ευαγγέλιο της ημέρας, άρχισε ο Εσπερινός της Αγάπης, όπως τον αποκαλεί ο λαός του Θεού, όπου και κατά την διάρκεια του και αμέσως μετά την Είσοδο του Ευαγγελίου, θα το απήγγειλαν εμελλώς σε όσες γλώσσες θα ήταν δυνατόν. 
      Άρχισε ο π. Χρυσόστομος Τελίδης να απαγγέλλει στην γλώσσα του Ευαγγελίου, το πρώτο μέρος του, ενώ αμέσως μετά χτύπησε το καμπανάκι και ο έτερος π. Χρυσόστομος Κοτσίδης συνέχισε στην Ομηρική διάλεκτο, και στην συνέχεια η κα Ελίνα Ελευθεριάδου στα Ρωσικά και η κα Δόμνα Ιωαννίδου στα Ποντιακά και κατόπιν στην Νεοελληνική διάλεκτο ο πρωτοψάλτης μας κος Ευάγγελος Δούδης, στην συνέχεια στα Αγγλικά από τον κο Ξανθίδη Δημήτριο και στα Λατινικά από την κα Ξανθίδου Ράνια, που φέτος κατάφεραν και ήρθαν στην Ελλάδα κάνοντας Πάσχα μαζί μας, ακούσαμε όμως το Ευαγγέλιο από από
 την κα Χρυσούλα Καραϊσαρίδου στην ιταλική γλώσσα και τέλος από την κα Μανταντζή  στα Γαλλικά.
      Θα περίμενε κανείς μέσα σε αυτήν την πολυγλωσσία της ταπεινής εκκλησιάς μας, όπου  απαγγείλαμε το Αναστάσιμο Ευαγγέλιο φέτος σε δέκα γλώσσες, αυτής της όμορφης κατακόμβης των Αγίων Θεοπατόρων Ιωακείμ και Άννης, η οποία βρίσκεται στους Ανθόκηπους της Νέας Ευκαρπίας και που οσονούπω περίλαμπρο Ναό τους χτίζουμε επάνω της για να τους στεγάσουμε, αλλά και μαζί τους να χωρέσουμε τα μεγάλα όνειρα μας και εκεί να εντάξουμε την πολύβουη λατρευτική ζωή μας
θα προσδοκούσε λοιπόν ο αναγνώστης της ιστοσελίδας μας να προσθέταμε και την Βλάχικη διάλεκτο, μια και το μεγαλύτερο ποσοστό των Ευκαρπιωτών αποτελείται από Βλάχους και έχουμε βλάχο Επίτροπο, ακόμα  και ο ψάλτης μας είναι βλάχος. 
      Όμως δυστυχώς η διάλεκτος αυτή είναι μόνο προφορική και δεν υπάρχει γραφή στα Βλάχικα και έτσι θα ήταν παρακινδυνευμένη οποιαδήποτε προσπάθεια μεταφοράς του 
Ευαγγελίου στο χαρτί και γιαυτό το αποφεύγουμε μέχρι τουλάχιστον αυτή η μεταφορά να μπορέσει να αποδοθεί με ακρίβεια και ασφάλεια. 
Το 2014 μάλιστα, επιχειρήθηκε από ιερέα του Τυρνάβου η μεταφορά του Ευαγγελίου στα βλάχικα και η τοπική κοινωνία αντέδρασε αδίκως με άσχημο τρόπο απέναντι σε αυτήν την πρωτοβουλία του ιερέως, που κινδύνεψε από μερίδα των κατοίκων να χαρακτηριστεί ανθέλληνας και ο Εσπερινός της Αγάπης του, να γίνει πεδίο μικροπολιτικών αντιπαραθέσεων. 
      Όπως και να έχει όμως, οι στιγμές που εμείς νοιώσαμε μέσα στον Ναό μας ήταν συγκινητικές και όμορφες, 
όμως έπρεπε να βιαστούμε αφού οι ιερείς μας θα πήγαιναν και στον Εσπερινό της Αγάπης στον Καθεδρικό Ναό του Τιμίου Προδρόμου Νεαπόλεως, όπου και παραδοσιακά θα έπαιρναν την ευχή του Επισκόπου για να την μεταφέρουν στο ποίμνιο τους και φυσικά το ευλογημένο κόκκινο αυγό από τα χέρια του. 
      Όλους κατόπιν μας περίμενε το πασχαλινό τραπέζι, άλλον με τον παραδοσιακό οβελία στην σούβλα, σε άλλους τα διάφορα εδέσματα στα κάρβουνα, τις περίτεχνες σαλάτες, τα όμορφα ελληνικά τραπέζια στις μυρωδάτες από την τσίκνα και χαρούμενες αυλές των σπιτιών με τους συγγενείς και φίλους, τους χορούς και τις μουσικές. 
Ειδικά σε εμάς τους Ευκαρπιώτες και δη τους Ανθοκηπιώτες, που έχουμε και αυτήν την ευλογία, να ζούμε σε έναν τόπο που, και χωριό είναι αφού μια αγκαλιά είμαστε όλοι, αλλά και δεν μας λείπει τίποτε από την πολύβουη και κοσμοπολίτικη Θεσσαλονίκη, που βρίσκεται δίπλα μας.
      Η νηστεία της Σαρακοστής, η χαρμολύπη της προετοιμασίας μας για το Θείο Πάθος, η κατήφεια του χειμώνα που δίνει την σκυτάλη στην άνοιξη και η 
ανάσταση της φύσης που ακολουθεί την Ανάσταση του Κυρίου μας, 
όλα πλέκουν την εκκλησιαστική και την λαογραφική παράδοση του Ορθόδοξου λαού των Ελλήνων, που τόσα χρόνια από γενιά σε γενιά μετέφεραν, και χωρίς σταματημό θα συνεχίσουν, σαν να είναι ο ανεκτίμητος θησαυρό τους, που όμως δεν περιέχει τιμαλφή και χρυσά στολίδια, αλλά τις ηρωικές γενιές των προγόνων μας, τον Σταυρό του Κυρίου μας και τους μυριάδες των Αγίων Του.
            Τον θησαυρό αυτό καλούμαστε τώρα εμείς οι Νεοέλληνες να παραδώσουμε άθικτο και ίσως πλουσιότερο σαν κληρονομιά στα παιδιά μας και από εκεί στα παιδιά των παιδιών μας, για να μην ξεχαστούν ποτέ αυτές οι ωραίες συνήθειες και αντικατασταθούν με τον "πολιτισμένο" κατά τα άλλα και τον ευρωπαϊκό τρόπο ζωής, που θέλουν με το στανιό να μας επιβάλουν. 
Και μια που αυτοί δεν μπορούν να χαρούν, αφού η αποτυχημένη ζωή τους είναι χωρίς πίστη στον Θεό και ελπίδα, είναι και χωρίς ιδανικά και ηρωικά ιδεώδη όπως της γενιάς των Ελλήνων, προσπαθούν απεγνωσμένα να τους μοιάσουμε εμείς, λες και είναι αυτοί και η μίζερη ζωή τους, το παράδειγμα που πρέπει να έχουμε προς μίμηση και όχι τους προγόνους μας, όχι την λεβεντιά και τον ηρωισμό τους, την παράδοση που μας άφησαν και την πίστη τους στον Σταυροθέντα και Αναστάντα Χριστό, που σήμερα γιορτάζει όλη η πλάση.
"Χριστός Ανέστη" 
είναι το μήνυμα και..
"Αληθώς Ανέστη" 
η μεγαλειώδης απάντηση.
Και τα δυο μαζί δε, είναι ο χριστιανικός καθημερινός χαιρετισμός του κάθε Έλληνα μέχρι την Ανάληψη του Κυρίου και Θεού μας.   

ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΣΑΒΒΑΤΟ, ΤΟ ΒΡΑΔΥ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΗΣ ΤΟΥ 2017 ΣΤΗΝ ΕΝΟΡΙΑ ΜΑΣ.

        Από το "Δεύτε λάβετε φώς..." 
...στο "Χριστός Ανέστη"!!!
     Το βράδυ του Μεγάλου Σαββάτου προς Κυριακή του Πάσχα, με αγωνία περίμενε ο ιερέας μας, ο π. Χρυσόστομος Τελίδης, την άφιξη του Αγίου Φωτός για να ανάψουμε με αυτό τα καντήλια της εκκλησιάς μας, το οποίο ήλθε από τα Ιεροσόλυμα με ειδική πτήση, αρχικά στην Αθήνα με τιμές Αρχηγού Κράτους, όπως του αρμόζει και κατόπιν στην πόλη μας, την Θεσσαλονίκη και σε όλες τις μεγάλες πόλεις για να μεταλαμπαδευτεί αργότερα σε όλην την ελληνική επικράτεια, με τον ίδιο τιμητικό και αρμόζοντα τρόπο γύρω στις 9.00.                  Κατόπιν το υποδεχθήκαμε με κωδωνοκρουσίες και στον δικό μας Ναό με τις πρέπουσες τιμές περίπου στις 10.00 από τον απεσταλμένο μας στο αεροδρόμιο κο Γεώργιο Στεφάνου, που κάθε χρόνο, επιτελώντας το τάμα του προς τον Αναστάντα Κύριο, 
αυτός είναι που μας φέρνει πρώτος τα αναστάσιμα νέα από τα Ιεροσόλυμα και το Άγιο Φώς του Πατριάρχη μας, από την Τελετή Αφής του Αγίου Φωτός στον Πανάγιο Τάφο, που φέτος μέχρι και αυτήν την χαρά θέλησαν να στερήσουν από τον δοκιμασμένο και ταλαιπωρημένο Έλληνα, με τις ασχήμιες που ακούστηκαν τις τελευταίες μέρες από τους κατά τα άλλα "εκπροσώπους" μας στο κοινοβούλιο, οι οποίοι δεν σεβάστηκαν για ακόμα μια φορά το θρησκευτικό συναίσθημα του λαού που τους ψήφισε.
     Στις 11.00 το βράδυ χτύπησαν χαρμόσυνα και πάλι οι  καμπάνες στο ψηλό, πάνω από 23 μέτρα καμπαναριό της εκκλησιάς μας, που τώρα μπορεί να στεγάζεται προσωρινά και να εξυπηρετούνται οι πιστοί από την υπόγεια κατακόμβη της, μα οσονούπω θα μεταφερθεί στον επάνω περίλαμπρο Ναό της που είναι σχεδόν έτοιμος για να υποδεχθεί τη θέληση και την χαρά των ενοριτών και προσκυνητών μας που θέλει μεγαλόπρεπα πια να υμνεί και να δοξάζει την Πίστη του στον Θεό. 
    Έτσι, με καμπανοκρουσίες, προσκαλείτε από την εκκλησία μας, χρόνια τώρα και χωρίς σταματημό ούτε ακόμα και στους δύσκολους χρόνους της τουρκοκρατίας, ο λαός του Θεού στις καθημερινές Ακολουθίες και με αυτόν τον ίδιο τρόπο, γνωστό σε όλους τους χριστιανούς, μας προσκάλεσε και φέτος στο Μεσονυκτικό της Ανάστασης αρχικά, και μετά στο "Δεύτε λάβετε φώς..." και την διάδοση της φλόγας από το Άγο Φώς. Οι πιστοί ξεχύθηκαν αμέσως μετά έξω στο μεγάλο προαύλιο του Ναού των Αγίων Θεοπατόρων Ιωακείμ και Άννης, των Ανθοκήπων της Νέας Ευκαρπίας, όπου και άκουσαν στα σκαλιά του μεγαλόπρεπου αυτού Ναού που χτίσαμε και αφιερώσαμε στην χάρη τους, το Αναστάσιμο Ευαγγέλιο και κατόπιν το "Χριστός Ανέστη" από τους ιερείς μας, τον π. Παύλο Ιωσηφίδη που και σήμερα γιόρτασε μαζί μας την Ανάσταση και τον π. Χρυσόστομο Τελίδη, που φρόντισε όλα να είναι σχεδιασμένα στην εντέλεια, το χαλί στις σκάλες, τα μικρόφωνα, οι ψάλτες, οι ιερόπαιδες...τα πάντα.
          Οι καμπάνες  σήμαναν λοιπόν και πάλι χαρμόσυνα και πανηγυρικά στις 12 τα μεσάνυχτα, αυτήν την φορά για να επαληθευτεί και μόνο η Ανάσταση του Κυρίου μας, που έγινε το πρωΐ του Σαββάτου, το πλήθος του κόσμου που ήταν μπροστά στα σκαλιά της εκκλησίας μας και με θέα τον καταφώτιστο Ναό του, εσωτερικά από τους ολοκαίνουργιους πολυελαίους του και εξωτερικά από τους προβολείς που φώτιζαν όλη την αυλή, αντάλλασσε ευχές, φιλιά και αγάπη που τους περίσσευε την ευλογημένη αυτή νύχτα της Ανάστασης, τσούγκριζαν τα κόκκινα αυγά τους, ενώ ο ουρανός έλαμψε από τις φωτοβολίδες και τα άλλα βεγγαλικά, που παρότι απαγορευμένα, συνέβαλαν και αυτά με τον τρόπο τους, τον παράνομο αν θέλετε, στην όλη χαρμόσυνη και αναστάσιμη ατμόσφαιρα. 
     Οι ιερόπαιδες με τα εξαπτέρυγα και την εικόνα της Αναστάσεως, οι ιερείς μας με το Ευαγγέλιο και τον Σταυρό, οι ιεροψάλτες μας, και με ένα μεγάλο μέρος από το τεράστιο φέτος πλήθος, που ήρθε γεμίζοντας το τεράστιο προαύλιο των Αγίων Θεοπατόρων, "κατηφορίσαμε" και πάλι στην κατακόμβη μας, ίσως για τελευταία φορά φέτος, πρώτα ο Θεός, όπου και τελέσαμε τον Όρθρο της εορτής της Αναστάσεως έναν Όρθρο πολύ διαφορετικό από όλους τους άλλους Όρθρους του χρόνου, μια και το γεγονός αυτό καθ' εαυτό που τον συνοδεύει,
 είναι και αυτό διαφορετικό, απίστευτο, παρά φύσιν και παράδοξο, ως επί το πλείστον για τους απίστους ή τους αλλοδόξους, μα τόσο σύνηθες για τον χριστιανό και δη τον Ορθόδοξο, όπου κάθε Κυριακή την Ανάσταση εορτάζει, ενώ λίγο πριν μπούμε στην Θεία Λειτουργία, ο π. Παύλος συγκινημένος μας απήγγειλε με μοναδικό τρόπο τον Κατηχητικό Λόγο του Αγίου Ιωάννου Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως του Χρυσοστόμου, ένας Λόγος που πραγματικά μέχρι και την σημερινή εποχή, μας δίνει μια ιδέα για το όμορφο προσωνύμιο που του έχει προσάψει ο ίδιος ο λαός, που τον λάτρευε και κρεμόταν από τα χείλη του. 
    Έτσι, και γύρω στις 1.45 μετά τα μεσάνυχτα, σχεδόν όλο το εκκλησίασμα προσήλθε στο Άγιο Ποτήριο, "Νηστεύσαντες και μη νηστεύσαντες...", όπως μας λέει ο Ιερός Χρυσόστομος στον Κατηχητικό του Λόγο, και λίγο αργότερα ο π. Παύλος έκανε την Αναστάσιμη Απόλυση, προτρέποντας μας όλους με το...«Δόξα τῇ Αὐτοῦ τριημέρῳ ἐγέρσει», για να λάβει την πρέπουσα απάντηση από τον λαό...«Προσκυνοῦμεν Αὐτοῦ τήν τριήμερον ἔγερσιν» και κατόπιν να ψάλλουμε όλοι μαζί, κλήρος και λαός, το... "Χριστός Ανέστη", για να πάρουμε κατόπιν την ευχή του, και του π. Χρυσοστόμου μαζί με το αντίδωρο και να πάμε στα σπίτια μας για την καθιερωμένη μαγειρίτσα.
     Την επομένη, ανήμερα του Πάσχα το πρωΐ, θα τελέσουμε την Ακολουθία του Εσπερινού της Αγάπης, όπου θα διαβαστεί το Ευαγγέλιο σε όλες τις γλώσσες σύμφωνα με το τυπικό. Ας φροντίσουμε να είμαστε όλοι παρόντες και σε αυτήν την όμορφη Ακολουθία της Εκκλησίας μας. Αυτά και άλλα πολλά θα επακολουθήσουν, στις επόμενες αναρτήσεις της ιστοσελίδας του Ναού μας  (www.intheopatoron.blogspot.gr), για να μην σας λείψει τίποτα απολύτως, για να δείτε όλα αυτά που συμβαίνουν στον τόπο μας, όσο μακρυά και αν βρίσκεστε, όσο μακρυά μας και αν γιορτάζεται αυτές τις όμορφες μέρες της Ορθοδοξίας... 
"Χριστός Ανέστη εκ νεκρών..."
*παρακάτω με ένα κλικ στο "Διαβάστε περισσότερα...", θα βρείτε περισσότερες φωτογραφίες από το βράδυ της Ανάστασης...

ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΣΑΒΒΑΤΟ ΤΟ ΠΡΩΪ, "Η 1η ΑΝΑΣΤΑΣΙΣ" ΤΟΥ 2017 ΣΤΗΝ ΕΝΟΡΙΑ ΜΑΣ.

"Ανάστα ο Θεός..."
          Μέγα Σάββατο του 2017, ξημέρωσε ο Θεός την ημέρα και η Πρώτη Ανάσταση το πρωΐ έγινε γεγονός στην Ενορία μας και στην Θεία Λειτουργία του Μεγάλου Βασιλείου, όπου με το "Ανάστα ο Θεός..." που ακούσαμε από τον καλεσμένο μας, π. Παύλο Ιωσηφίδη και από τον ιερέα μας, τον π. Χρυσόστομο Τελίδη, ο οποίος πέταξε δάφνες μέσα από τα καλάθια σε όλον τον Ναό και τέλος και τα ίδια τα καλάθια, αλλά και από τους πιστούς, 
που χτυπούσαν τα στασίδια τους και κουνούσαν τους πολυελαίους ανταλλάσσοντας μεταξύ τους το αναστάσιμο μήνυμα, το "Χριστός Ανέστη" για να πάρουν ευθαρσώς και την επιβεβαίωση αυτού, το "Αληθώς Ανέστη", γιορτάσαμε πανηγυρικά την "Πρώτη Ανάσταση" του Κυρίου μας, όπως ο λαός την αποκαλεί, πραγματοποιώντας το έθιμο όπου σύμφωνα με την παράδοση η ημέρα αυτή θέλει αναστάτωση, θέλει καμπάνες, 
κρότους και φασαρία, μια και το σύμπαν όλο γιορτάζει την νίκη της ζωής επί του θανάτου και ο διάβολος νικημένος, ντροπιασμένος και με εκκωφαντικό θόρυβο γυρνά και πάλι πίσω στην μιζέρια του Άδη και της κολάσεως. 
     Η συμμετοχή των πιστών ήταν συγκινητική, τόσο στο έθιμο που θέλει θόρυβο και ανησυχία την μέρα αυτή που ο Χριστός ανασταίνεται εκ νεκρών και κατεβαίνει ο ίδιος στον Άδη για να φέρει
ξανά στο φως τους πρωτόπλαστους, 
τον Αδάμ και την Εύα, αλλά και όλους τους καταδικασμένους, όσο και στην κορύφωση της Θείας Ευχαριστίας, την Θεία Κοινωνία, όπου σχεδόν όλο το εκκλησίασμα προσήλθε στο Κοινό Άγιο Ποτήριο επιζητώντας με ταπείνωση τα Θεία Δώρα του Αναστάντος Κυρίου μας, το ίδιο το Αίμα και το Σώμα Του, για το φωλιάσει μέσα στην καθαρή από την νηστεία της περιόδου της Μεγάλης Τεσσαρακοστής, την προσευχή της Μεγάλης Εβδομάδος και την μετάνοια από το λυτρωτικό Μυστήριο της εξομολόγησης, ψυχή του.
     Τα κόκκινα αυγά, που κατά παράδοση έφεραν οι πιστοί στην εκκλησία την Μεγάλη Πέμπτη για να καθαγιαστούν με την ειδική ευχή που έχει η Εκκλησία μας στο τυπικό της για το διάβασμα των ωών στο τέλος της Θείας Λειτουργίας της 1ης Ανάστασης του Σαββάτου το πρωϊ, και άλλα από αυτά, να τα πάρουν πίσω ευλογημένα στα σπιτικά τους και με αυτά να τσουγκρίσουν στην Ανάσταση το Σάββατο το βράδυ, ενώ κάποια άλλα από αυτά τα κόκκινα αυγά, αφού πρώτα τα έχουν τυλίξει οι κυρίες της διακονίας του Ναού μας με κορδέλες και σελοφάν και τα έχουν όμορφα διακοσμίσει με μεράκι και αγάπη, να τα μοιράσουν οι ιερείς μαζί με το αντίδωρο, ανταλλάσσοντας μεταξύ τους το αναστάσιμο μήνυμα.
     Άδειασε η κατακόμβη μας πολύ γρήγορα μετά το "Χριστός Άνέστη", οι άνδρες βιαστικοί πήγαν στα σπίτια τους για τις τελευταίες προετοιμασίες του αυριανού οβελία, ενώ οι γυναίκες παραδοσιακά και γρηγορότερα από τους άνδρες τους, για να ετοιμάσουν την μαγειρίτσα για το τραπέζι μετά την Αναστάσιμη Θεία Λειτουργία αλλά και τα παραδοσιακά εδέσματα του αυριανού εορταστικού, πασχαλινού τραπεζιού, και μόνος του πια απέμεινε, 
ποιος άλλος ο π. Χρυσόστομος Τελίδης, υπεύθυνος των πάντων, για να ετοιμάσει τον Ναό, να τον τακτοποιήσει και να τον στολίσει, να προετοιμάσει και το Άγιο Βήμα που θα δεχθεί το βράδυ τις ενδιάτακτες Ακολουθίες της Ανάστασης και της Θείας Λειτουργίας που θα ακολουθήσει, να βάλει τα καλά Άγια Σκεύη, τα πασχαλινά καλύμματα, αλλά και έξω στα σκαλοπάτια του  Ναού, όπου θα γίνει η Ανάσταση, να στρώσει το κόκκινο χαλί και να φροντίσει για τα μικρόφωνα και τα μεγάφωνα που θα μεταδώσουν το Αναστάσιμο μήνυμα σε όλους τους Ανθόκηπους, και ότι ακόμα θα χρειαστεί για να είναι όλα στην εντέλεια.
     Αναμονή και ξεκούραση λοιπόν για την Αφή του Αγίου Φωτός νωρίς το βράδυ και εδώ στην γειτονιά των Ανθοκήπων, όπου και φέτος θα μας το φέρει ο κος Γιώργος Στεφάνου από το αεροδρόμιο γύρω στις 10.00. 
Το Άγιο Φώς, που φέτος πολύ ενόχλησε ένα μικρό ευτυχώς ποσοστό των πολιτών της χώρας μας και κυρίως των πολιτικών μας από το κυβερνητικό στρατόπεδο, που ούτε τα προσχήματα δεν μπορούν πλέον να κρατήσουν, κατηγορώντας για παγανισμό τους ίδιους τους ψηφοφόρους τους. 
      Αλλά λησμονούν πως μικρό μέρος από αυτούς τους ψηφοφόρους που απέμειναν, εμπεριέχεται στο 99% του συνολικού πληθυσμού της χώρας που κυβερνούν, και που, "ζεστοί", ή "χλιαροί", ακόμα και "κρύοι" στην πίστη τους, είναι όλοι τους βαπτισμένοι Ορθόδοξοι Χριστιανοί και πως η χώρα που τους επιτρέψαμε να κυβερνήσουν, έχει ως επίσημη Θρησκεία την Ορθοδοξία. Αλλά όπως αποδείχθηκε από την αθρόα προσέλευση του ελληνικού λαού σε όλες τις Ακολουθίες της Μεγάλης Εβδομάδας και της Αναστάσεως, τόσο εδώ, αλλά και στα Ιεροσόλυμα και το Ελληνικό Πατριαρχείο μας, δηλαδή το Ελληνικό έδαφος και τον Έλληνα Πατριάρχη,  ο "κυρίαρχος" λαός, που τόσα χρόνια ευαγγελίζονταν και χρησιμοποιούσαν μέσα από τα μανιφέστα τους τους, τώρα τους γυρνά την πλάτη.
Καλήν Ανάστασην αδελφοί μου...
*παρακάτω με ένα κλικ στο "Διαβάστε περισσότερα...", θα βρείτε περισσότερες φωτογραφίες από το πρωϊνό της πρώτης Ανάστασης και από τον ερχομό το βράδυ στη Ενορία μας του Αγίου Φωτός...

Σάββατο, 22 Απριλίου 2017

Η ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΑΝΤΙΠΑΣΧΑ, Β΄ ΑΠΟ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ, ΤΟΥ ΘΩΜΑ (Ιωάν. κ΄ 19-31)

"...καὶ ἀπεκρίθη Θωμᾶς καὶ εἶπεν αὐτῷ· ὁ Κύριός μου καὶ ὁ Θεός μου. λέγει αὐτῷ ὁ  Ἰησοῦς· ὅτι ἑώρακάς με, πεπίστευκας· μακάριοι οἱ μὴ ἰδόντες καὶ πιστεύσαντες."
     Την Κυριακή της 23ης Απριλίου του 2017, η Αγία Ανατολική Ορθόδοξος Εκκλησία του Χριστού θα εορτάσει την Σωτήριο Ομολογία του Αποστόλου Θωμά, ή την Ψηλάφηση του Αποστόλου Θωμά, όπως την αναφέρει στην καθημερινότητα του  ο λαός του Θεού, κλείνοντας έτσι την λεγόμενη Διακαινήσιμος Εβδομάδα (το γιατί ονομάζετε έτσι η εβδομάδα που ακολουθεί μετά την Ανάσταση του Χριστού, θα το ανακαλύψετε κάνοντας κλικ στον σύνδεσμο που φτιάξαμε για εσάς) δίνοντας την θέση της σε μια άλλη εκκλησιαστική περίοδο, που ήδη άρχισε από την Ανάσταση του Κυρίου μας, αυτήν του Πεντηκοσταρίου, η οποία και περιλαμβάνει την Κυριακὴ τοῦ Πάσχα, την Κυριακὴ τοῦ Θωμᾶ, την Κυριακὴ τῶν Μυροφόρων, την Κυριακὴ τοῦ Παραλύτου, την Κυριακὴ τῆς Σαμαρείτιδος, την Κυριακὴ τοῦ Τυφλοῦ την Πέμπτη της Ἀναλήψεως, την Κυριακὴ τῶν Ἁγίων Πατέρων της Α´ Οἰκ. Συνόδου, και τέλος την Κυριακὴ τῆς Πεντηκοστῆς.
Αποτέλεσμα εικόνας για αγιος γεωργιος ευκαρπιασ
    Όμως δεν μπορούμε να αγνοήσουμε πως φέτος η Κυριακή του Θωμά έπεσε την 23η Απριλίου που όλοι γνωρίζουμε πως αυτήν την ημερομηνία εορτάζει ένας μεγάλος και λαοφιλής Άγιος της Εκκλησίας μας, ο Άγιος Γεώργιος (με ένα κλικ στον σύνδεσμο μπορείτε να δείτε τον βίο του Αγίου Γεωργίου του Τροπαιοφόρου) που με την μεγάλη αγάπη που τρέφει ο λαός του Θεού στο πρόσωπο του, έχει "κεντήσει" πάνω στον ελλαδικό χάρτη ...και όχι μόνο... με εκκλησιές σε πόλεις και χωριά, με παρεκκλήσια στις κορυφές των βουνών και στις πεδιάδες, με μοναστήρια στα νησιά και στις θάλασσες της χώρας μας.
Αποτέλεσμα εικόνας για αγιος γεωργιος ευκαρπιασ
     Στην Ιερά Μητρόπολη μας, Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως, ο Μητροπολιτικός Ναός μας είναι αφιερωμένος στον Άγιο Γεώργιο, ενώ παλιές και νεότερες εκκλησίες υπάρχουν στο Καλοχώρι, και στα Ελευθέρια, αλλά και από την άλλη πλευρά της δυτικής Θεσσαλονίκης υπάρχουν εκκλησίες με το όνομα του, στο Ασβεστοχώρι, στο Φίλυρο και στον Χορτιάτη, και φυσικά στην Νέα Ευκαρπία, που εμείς οι Ευκαρπιώτες τιμώντας τον μεγάλη εκκλησιά του χτίσαμε και κάθε χρόνο τον πανηγυρίζουμε με κάθε μεγαλοπρέπεια, μέσα και έξω από τον Ναό του. 
Αποτέλεσμα εικόνας για αγιος γεωργιος ευκαρπιασ
      Αυτό θα κάνουμε και φέτος. Μεγάλη Πανήγυρη θα τελέσουμε προς τιμήν του, αρχικά το Σάββατο 22η Απριλίου, παραμονή της εορτής του με Πανηγυρικό Εσπερινό και κατόπιν...αν ο καιρός το επιτρέψει, παραδοσιακό γλέντι όπως τα έθιμα του τόπου μας επιτάσσουν και η Εκκλησία τα επικροτεί, τα επιβραβεύει και μάλιστα, μαζί με τους κατά τόπους Πολιτιστικούς Συλλόγους, τα φυλά σαν θησαυρό και προσπαθεί να τα μεταφέρει από γενεά και γενεά. 
Αποτέλεσμα εικόνας για αγιος γεωργιος ευκαρπιασ
      Οι Ενορίες της Νέας Ευκαρπίας, της Αγίας Ειρήνης Χρυσοβαλάντου, στις εργατικές κατοικίες και η δική μας των Αγίων Θεοπατόρων Ιωακείμ και Άννης, στους Ανθόκηπους θα παραμείνουν κλειστές και δεν θα τελέσουν το Σάββατο Εσπερινούς στους Ναούς τους, αλλά τιμώντας τον Άγιο, θα συμμετάσχουν στις πανηγυρικές, λατρευτικές και πολιτιστικές, εκδηλώσεις της Ενορίας του Αγίου Γεωργίου και της ομώνυμης εκκλησιάς της, ενώ και όλοι οι ιερείς που διακονούν στις υπόλοιπες Ενορίες θα βρίσκονται εκεί. 
Αποτέλεσμα εικόνας για αγιος γεωργιος ευκαρπιασ
      Την επομένη Κυριακή φυσικά δεν θα μπορούν όλοι οι ιερείς να λείπουν από τις Ενορίες και τις εκκλησίες τους, που θα λειτουργήσουν κανονικά, όμως αποστέλλοντας αντιπροσώπους μέγα ιερατικό Συλλείτουργο και Πανηγύρι περίτρανο θα τελεστεί στον Αιγιώργη της επάνω Ευκαρπίας, δοξάζοντας τον Υιό του Θεού και υμνώντας έναν από τους Αποστόλους Του, τον Θωμά, που χάριν αυτού έχουμε την μεγάλη ομολογία στην λατρεία μας, "ο Κύριος μου και ο Θεός μου..." και φυσικά τον τιμώμενο Άγιο προστάτη της γειτονιάς της Νέας Ευκαρπίας, τον καβαλάρη  Άγιο Γεώργιο τον Τροπαιοφόρο.  
"...ἐὰν μὴ ἴδω ἐν ταῖς χερσὶν αὐτοῦ τὸν τύπον τῶν ἥλων, καὶ βάλω τὸν δάκτυλόν μου εἰς τὸν τύπον τῶν ἥλων, καὶ βάλω τὴν χεῖρά μου εἰς τὴν πλευρὰν αὐτοῦ, οὐ μὴ πιστεύσω."
        Αργά το απόγευμα της ημέρας της Αναστάσεως οι δέκα μαθητές χωρίς τον Θωμά είναι συγκεντρωμένοι σ’ ένα σπίτι στην Ιερουσαλήμ. Κι ενώ οι καρδιές τους είναι βαθιά πληγωμένες από τα γεγονότα της Παρασκευής και οι θύρες του σπιτιού κλειδαμπαρωμένες, ξαφνικά εμφανίζεται ο αναστημένος Κύριος ανάμεσά τους και τους λέει: «Εἰρήνη ὑμῖν». κι αμέσως τους δείχνει τα σημάδια των πληγών του, για να πεισθούν ότι είναι ο ίδιος ο Διδάσκαλός τους που αναστήθηκε. 
        Πόσο γρήγορα άλλαξαν όλα, πώς τόσο ξαφνικά η χαρά πλημμύρισε τις καρδιές τους! Και ο Κύριος τους ξαναλέει: «Εἰρήνη ὑμῖν»· όπως με απέστειλε ο Πατέρας μου στον κόσμο για το έργο της σωτηρίας των ανθρώπων, έτσι κι εγώ στέλνω εσάς να συνεχίσετε το έργο μου. Και τους μετέδωσε πνοή ουράνιας ζωής εμφυσώντας στο πρόσωπό τους και λέγοντας: «Λάβετε Πνεῦμα Ἅγιον». Όσων ανθρώπων τις αμαρτίες θα συγχωρείτε, θα είναι συγχωρημένες από τον Θεό, και όποιων δεν τις συγχωρείτε, θα μένουν ασυγχώρητες.
          Σε λίγο ο Κύριος έγινε άφαντος. Η ημέρα όμως εκείνη χαράχθηκε ανεξίτηλα στην καρδιά τους ως η ιερότερη της ζωής τους. Ήταν η ημέρα εκείνη, η μία των Σαββάτων, η Κυριακή της Αναστάσεως. Αυτήν ακριβώς τη σημασία της ημέρας θέλει να τονίσει ο ιερός ευαγγελιστής Ιωάννης. Γι’ αυτό και επαναλαμβάνει: «τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ τῇ μιᾷ τῶν σαββάτων...».
      Βέβαια οι άγιοι Απόστολοι δεν είχαν καταλάβει αμέσως τη σημασία εκείνης της πρώτης Κυριακής στην ιστορία του κόσμου. Όμως ο ίδιος ο Κύριος κατέδειξε την ιερή θέση της, ευθύς εξαρχής. Αυτός την ευλόγησε με την Ανάστασή Του. Αυτός οικονόμησε έτσι τα πράγματα, ώστε να είναι συναγμένοι την ημέρα εκείνη οι άγιοι Απόστολοι για να τους προσφέρει τα αγαθά της Αναστάσεώς Του. Ημέρα Κυριακή πάλι, μετά από οκτώ μέρες, εμφανίζεται στους ένδεκα. Ημέρα Κυριακή κατόπιν αποστέλλει το Άγιο Πνεύμα στους μαθητές του. Ημέρα Κυριακή αργότερα αποκαλύπτεται στην Πάτμο στον ευαγγελιστή Ιωάννη. 
      Ο Αναστάς Κύριος είναι παρών μέσα στο λαό του κάθε μέρα, ιδιαιτέρως όμως κάθε Κυριακή ζητά από τους πιστούς όλων των αιώνων να είμαστε συναγμένοι για να Τον δούμε με τα μάτια της ψυχής μας και να Τον "ψηλαφήσουμε". Κι εκείνος να μας ευλογήσει και να μας μεταδώσει την ειρήνη του. Να εγκαταστήσει μέσα μας ανάπαυση και χαρά. Να μας προσφέρει δια των λειτουργών Του, των ιερέων Του, την συγχώρηση των αμαρτιών μας. Θέλει να μας κάνει συνδαιτυμόνες στο δείπνο Του. Να μας προσφέρει τα ακριβότερα δώρα Του, το Τίμιο Σώμα Του και το Άχραντο Αίμα Του. 
       Μας περιμένει κάθε Κυριακή στην Εκκλησία Του, να μας δώσει δύναμη νέας ζωής. Ώστε να σκορπιστούμε κατόπιν στα σπιτικά μας και να μεταδώσουμε την εμπειρία που ζήσαμε μαζί Του στον Ναό της Ενορίας μας αυτήν την ευλογημένη από τον ίδιο ημέρα της Κυριακής. Ώσπου να γίνει όλη η ζωή μας μια Κυριακή αιώνια, αληθινή. Μην απουσιάζουμε λοιπόν καμία Κυριακή από το Ναό του Θεού.
   δώ, στο μέσον περίπου της αναρτήσεως στην ιστοσελίδα μας για την Κυριακή του Θωμά, θα ήθελα να ανοίξω μια παρένθεση και να κάνω μια παρατήρηση και χωρίς να επιδιώκω να φανώ αναχρονιστικός ή λεπτολόγος, ή ζηλωτής, θα ήθελα να ρωτήσω ευγενικά μα και με ένα βαθύ παράπονο, όλο το πλήρωμα της Εκκλησίας του Χριστού, μα ιδιαίτερα αυτούς που εισηγούνται και κάνουν νόμο του Ελληνικού κράτους, το να γίνει η Κυριακή μια οποιαδήποτε εργάσιμη ημέρα, τι άραγε έχουν στο μυαλό τους, τι τους ωθεί να ζητούν από τον Έλληνα Ορθόδοξο Χριστιανό να σβήσει από την μνήμη του την Κυριακή, ως την ημέρα που μπορεί να γευτεί ερχόμενος στην εκκλησιά του, τα Δώρα του Δημιουργού Του, το Σώμα Του και το Αίμα Του, μέσα από το Κοινό Άγιο Ποτήριο της Θείας Κοινωνίας, πρώτα με τον Θεό του και κατόπιν με όλους τους συνανθρώπους του; 
   Και καλά, ίσως αυτό να το περιμέναμε από κάποιους που δεν έχουν ούτε ιερό ούτε και όσιο, να νομοθετούν δηλαδή το άνοιγμα των καταστημάτων την Κυριακή για την "εξυπηρέτηση του κόσμου" όπως λένε, και για να σωθεί η Ελλάδα όπως ξαναλένε, η χώρα που οι ίδιοι πρόδωσαν, που οι ίδιοι κατέστρεψαν, με την οικονομική κρίση που την μαστίζει, λες και η Κυριακή φταίει γιαυτήν και που οι ίδιοι αναίσχυντα την οδήγησαν, και μάλιστα όπως μαθαίνω τελευταία, μεγάλα χρηματοοικονομικά τραστ και μεγαλοκαταστήματα,  κυρίως από το εξωτερικό, επιδιώκοντας περαιτέρω  να  μας  προκαλέσουν,  κάνουν δελεαστικές προσφορές, δίνουν δώρα και κάνουν εκπτώσεις για τις εργάσιμες κυριακές τους, όμως αυτό που εγώ προσωπικά δεν περίμενα ποτέ, ήταν ότι θα τα κατάφερναν να φέρουν τον Έλληνα Ορθόδοξο Χριστιανό στο κατώφλι του μαγαζιού τους, την Κυριακή, την ώρα της Θείας Λειτουργίας, την ώρα που ο Χριστός θα θυσιάζεται και σταυρωμένος από την ίδια την φυλή Του, την αγαπημένη, αρχικά, του Θεού, τους Εβραίους, θα θανατώνεται μα και θα ανασταίνεται και θα μας προσκαλεί σε ένα Δείπνο που δεν θα είναι Μυστικός ούτε ιδιωτικός, μα θα είμαστε προσκαλεσμένοι όλοι.
      Ας αντισταθούμε αδελφοί μου και σε αυτήν την πρόκληση, ας ψωνίζουμε από τις αγορές του κόσμου, όσοι ακόμα έχουμε χρήματα για να ξοδέψουμε, όλη την υπόλοιπη εβδομάδα, μας φτάνει και μας περισσεύει, και ας μποϊκοτάρουμε την απόφαση τους αυτή να μας αποξενώσουν σιγά-σιγά μα μεθοδικά από την Ορθόδοξη Πίστη μας και μαζί με την υπέροχη Ελληνική γλώσσα μας και την απίστευτη Ελληνική ιστορία μας, που ήδη μεταλλάσσονται καθημερινά από τις περίεργες όψιμες ανακαλύψεις τους, ιδιαίτερα κατά τις μεγάλες εορτές της Χριστιανοσύνης, για να μπορέσουν να μας αλέσουν και εμάς που σθεναρά ακόμα αντιστεκόμαστε, στα γρανάζια της παγκοσμιοποίησης, μιας ιδέας όπου η ζωή, το άτομο, η οικογένεια, οι πόλεις και οι χώρες θα χάσουν τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά τους, την ιστορία και τα πιστεύω τους και αριθμοί πλέον θα καταλήξουν βορά στις ορέξεις των λίγων που θέλουν να ελέγχουν όλον τον κόσμο, μιας ειδεχθούς ιδέας που ευαγγελίζονται κάποιοι ισχυροί με τόσο μένος και με τόση αποφασιστικότητα.  Συγχωρέστε με, άθελα μου παρασύρθηκα!!! Κλείνω λοιπόν την παρένθεση)
    Ο Θωμάς δυστυχώς απουσίαζε από τη σύναξη αυτή της Κυριακής. Κι όταν τον είδαν κάποια άλλη στιγμή οι μαθητές και γεμάτοι ενθουσιασμό του είπαν: «τον είδαμε τον Κύριο!», αυτός έλεγε: Εάν δεν Τον δω με τα μάτια μου και δεν βάλω το δάκτυλό μου στο σημάδι των καρφιών, δεν πρόκειται να πιστεύσω. Οκτώ μέρες μαρτυρικές πέρασε ο Θωμάς. Μέχρι την επόμενη Κυριακή· όταν ήταν και πάλι συναγμένοι οι μαθητές, μαζί τώρα με τον Θωμά.
        Οι θύρες του σπιτιού και πάλι κλειστές και ξαφνικά ήλθε και πάλι ο Ιησούς ανάμεσά τους λέγοντας: «Εἰρήνη ὑμῖν». Κι έπειτα στράφηκε στον Θωμά και του είπε: Έλα, Θωμά, φέρε το δάχτυλό σου εδώ στα σημάδια των πληγών μου, δες τα χέρια μου, βάλε το χέρι σου στην πλευρά μου, και μην αφήνεις τον εαυτό σου να κυριευθεί από απιστία, αλλά γίνε πιστός. Τότε ο Θωμάς σε μία έκρηξη χαράς αναφώνησε: Είσαι ο Κύριός μου και ο Θεός μου! Και ο Κύριος του απαντά: Πιστεύεις επειδή με είδες! Είναι μακάριοι αυτοί που θα πιστεύσουν σε μένα χωρίς να με έχουν δει.
     δώ πάλι θαρρώ, ανοίγοντας μια ακόμα μικρή παρένθεση, πως τα λόγια αυτά του Χριστού, είναι σαν να τα απευθύνει μεν στον Θωμά, αλλά μακαρίζει όλους εμάς, τους πιστούς Του στην σημερινή εποχή, τους "νεοχριστιανούς" του 21ου αιώνα, αλλά και όσους ποτέ δεν Τον είδαν με τα ίδια τους τα μάτια αλλά με αυτά της Ορθόδοξης Πίστης τους, Τον είδαν μέσα από την διδασκαλία των μαθητών και Αποστόλων Του, μέσα από τα μαρτύρια και το παράδειγμα των μυριάδων των Αγίων Του, μέσα από την συνεχιζόμενη επί δύο χιλιετίες κατήχηση από τους διαδόχους αυτών, από τους Αρχιερείς, από τους ιερείς, τους απλούς καλογήρους και της προσευχής τους στα μοναστήρια και στα ησυχαστήρια τους, μέσω όλων ημών, που μαζευτήκαμε εδώ αυτό το γλυκό πρωϊνό της Κυριακής του Αντίπασχα, για να δοξάσουμε τον Θεό μας ακόμα μια φορά.
    Φεύγοντας αυτήν την Κυριακή που αύριο ξημερώνει ο Θεός, την Κυριακή του Θωμά, από την υπόγεια μα πανέμορφη εκκλησιά μας, την κατακόμβη των Αγίων Θεοπατόρων Ιωακείμ και Άννης, που τώρα χτίζουμε τον επάνω περίλαμπρο ναό τους για να τους στεγάσουμε, τον Θεοπροπάτορα Ιωακείμ και την Θεοπρομήτορα Άννα, τους προστάτες των άτεκνων ζευγαριών, των νέων εκείνων που ζητούν από αυτό το ευλογημένο από τον Θεό ζευγάρι της Παλαιάς Διαθήκης που γεφύρωσε όμως τον ουρανό με την γη φέρνοντας στον κόσμο με τις προσευχές του την Παναγία κόρη τους, ζητούν να λάβουν την ευλογία της τεκνογονίας μέσω των πρεσβειών τους τον Εγγονό τους Χριστό, αλλά παράλληλα να στεγάσουμε και εμείς τα δικά μας όνειρα και την Πίστη μας, μέσα σε αυτήν την εκκλησιά που μάλιστα ήδη τελείωσαν όλα τα εξωτερικά έργα της ανοικοδόμησης της και πλέον εσωτερικά μόνο μέρα την ημέρα την τελειοποιούμε για να μπορέσουμε σύντομα και να την λειτουργήσουμε, φεύγοντας λοιπόν θα βγούμε έξω και θα γίνουμε και οι ίδιοι κήρυκες και ιεραπόστολοι του Ευαγγελίου Του, στα σπιτικά μας, στην γειτονιά των Ανθοκήπων, της Νέας Ευκαρπίας...μα και όλου του κόσμου, αν εμείς το θελήσουμε.)
Η Παναγία παραδίδει την Αγία Ζώνη της,
 στον Απόστολο Θωμά. 
        Γιατί όμως ο Θωμάς έδειξε τέτοια δυσπιστία; Πώς δεν θυμήθηκε τις προρρήσεις του Κυρίου για την Ανάστασή του; Πώς δεν θυμήθηκε την ανάσταση του υιού της χήρας της Ναΐν και του Λαζάρου που τις είχε δει με τα μάτια του; Και τώρα γιατί, ενώ οι άλλοι μαθητές τον διαβεβαίωναν, παρέμεινε δύσπιστος;
        Ο Θωμάς βέβαια είχε κάποια δυσκολία. Θυμίζουμε πως έλειψε από την πρώτη επαφή του Χριστού με τους Αποστόλους μετά την Ανάσταση Του, για να έχουμε όμως σήμερα όλοι εμείς την συνταρακτική Ομολογία του, "Ο Κύριος μου και ο Θεός μου", όπως αργότερα ήταν θέλημα Θεού να λείψει και από την Κοίμηση της Παναγίας μας, για να έχουμε σήμερα όμως και πάλι όλοι εμείς της Τιμία Ζώνη της, που του την παρέδωσε παρακαταθήκη και θησαυρό της Πίστης μας. 
Σχετική εικόνα      Ήταν λοιπόν ένας χαρακτήρας συναισθηματικός, ευαίσθητος και μελαγχολικός. Ο θάνατος του λατρευτού του Κυρίου ασφαλώς τον είχε βυθίσει σε κατάσταση απογοητεύσεως και μελαγχολίας. Εδώ όμως ακριβώς έκανε ένα τραγικό λάθος, απομονώθηκε από τους άλλους μαθητές. Γι’ αυτό και ταλανίστηκε πολύ τόσες μέρες. Οι άλλοι πανηγύριζαν κι αυτός υπέφερε. Δεν ήταν βέβαια άπιστος, αλλά βρισκόταν σε κατάσταση κρίσιμη. Κινδύνευε πολύ.
          Και ο Κύριος συγκαταβαίνει στην ολιγοπιστία του Θωμά. Κι έρχεται την ίδια μέρα και ώρα, στον ίδιο τόπο, με τον ίδιο τρόπο, λέγοντας τα ίδια λόγια, για να επαναφέρει το Θωμά στην πίστη. Και με μία τρυφερότητα μοναδική του δείχνει ότι γνωρίζει το δράμα που πέρασε και θέλει να τον οδηγήσει σε πίστη και μετάνοια. 
Αποτέλεσμα εικόνας για αποστολος θωμας
       Διδάσκει όμως ταυτόχρονα κι αυτόν και όλους μας να μην απομονωνόμαστε ποτέ όταν μας ζώνουν λογισμοί αμφιβολιών και απογοητεύσεων. Διότι έτσι κινδυνεύουμε. Αλλά να προστρέχουμε στο έλεος του Κυρίου, μέσα στην κοινωνία των πιστών, στην αγία μας Εκκλησία, για να λάβουμε πίστη και δύναμη, χαρά κι ελπίδα, με την συχνή Θεία Κοινωνία μας μαζί Του, την συχνή εξομολόγηση και όλα τα Ιερά Μυστήρια, τα όπλα δηλαδή που ο ίδιος μας έδωσε για να αντιστεκόμαστε στην κάθε λογής παραπλάνηση του διαβόλου. Και τότε, μα και πάντα να αναφωνούμε μαζί με τον Θωμά:
 «Ὁ Κύριός μου καί ὁ Θεός μου»!
Αρχιμανδρίτης Χρυσόστομος Τελίδης
Αποτέλεσμα εικόνας για Η ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΑΝΤΙΠΑΣΧΑ, Β΄ ΑΠΟ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ, ΤΟΥ ΘΩΜΑ
*παρακάτω με ένα κλικ στο "Διαβάστε περισσότερα" θα δείτε το Ευαγγέλιο της Κυριακής του Θωμά σε πρωτότυπο κείμενο και σε νεοελληνική απόδοση...