Δευτέρα, 31 Ιουλίου 2017

ΟΙ ΕΟΡΤΑΖΟΝΤΕΣ ΤΗΝ 1η ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ.

Είδησις: 
Σήμερα 31 Ιουλίου 2017, μαζί με τον Εσπερινό θα τελεστεί στον Ιερό Ναό μας, των Αγίων Θεοπατόρων Ιωακείμ και Άννης, των Ανθοκήπων της Νέας Ευκαρπίας, και ο Αγιασμός του μηνός Αυγούστου...του μήνα της Παναγιάς μας.
Αύριο, πρώτα ο Θεός, θα τελεστεί η Θεία Λειτουργία για την εορτή της Προόδου του Τιμίου Σταυρού και των υπολοίπων εορταζόντων Αγίων της 1ης Αυγούστου, που ο βίος τους περιγράφεται περιληπτικά στο άρθρο μας παρακάτω.
Την ίδια ημέρα, Τρίτη 1η Αυγούστου το απόγευμα ξεκινούν οι Παρακλήσεις μας στην Θεοτόκο, αρχής γενομένης από την Μικρή Παράκληση, που θα τελούνται καθημερινά μαζί με τον Εσπερινό, εκτός των Σαββάτων της 5ης  & της 12ης Αυγούστου. 
Μαζί με τις Παρακλήσεις μας ξεκινά και η νηστεία του Δεκαπενταυγούστου. 

Καλό μήνα...και Καλή Παναγιά σε όλους!!!
Οι Εορτάζοντες την 1ην του μηνός Αυγούστου.
Αρχή της νηστείας του δεκαπενταύγουστου. 
  • Η ΠΡΟΟΔΟΣ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΚΑΙ ΖΩΟΠΟΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ.
  • ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΕΠΤΑ ΜΑΚΑΒΑΙΟΙ, ΣΟΛΟΜΟΝΗ & ΕΛΕΑΖΑΡΟΣ.
  • ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΕΝΝΕΑ ΜΑΡΤΥΡΕΣ που μαρτύρησαν στην Πέργη της Παμφυλίας.
  • Ο ΑΓΙΟΣ ΠΑΠΑΣ, ο νέος.
  • Ο ΑΓΙΟΣ ΕΛΕΑΖΑΡΟΣ.
  • Ο ΑΓΙΟΣ ΚΗΡΥΚΟΣ.
  • Ο ΑΓΙΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ.
  • Ο ΑΓΙΟΣ ΠΟΛΥΕΥΚΤΟΣ.
  • ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΜΗΝΗΣ, ΜΗΝΑΙΟΣ και οι λοιποί εν τω Βιγλεντίω. 
  • Η ΑΓΙΑ ΕΛΕΣΑ, η Οσιομάρτυς που μαρτύρησε στα Κύθηρα.
  • Ο ΑΓΙΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΣ, ο Θαυματουργός Αρχιεπίσκοπος Προκοννήσου 
  • Ο ΑΓΙΟΣ ETHELWALD (Αγγλοσάξωνας) 
 *Τί είναι η "πρόοδος" του Τιμίου Σταυρού και γιατί εορτάζεται κατά την 1η Αυγούστου;
      Πρόκειται για εορτή που μεταφέρθηκε για να συμπίπτει με την πρώτη ημέρα της νηστείας της εορτής της Κοιμήσεως της Θεοτόκου και θεσπίστηκε σε ανάμνηση της απαλλαγής των Βυζαντινών, με τη βοήθεια του Τιμίου Σταυρού, από την επιδρομή των Σαρακηνών επί της εποχής του αυτοκράτορα Μανουήλ Κομνηνού. Στην Κωνσταντινούπολη κατά την εορτή αυτή γινόταν λιτάνευση (πρόοδος) του Τιμίου Σταυρού.
     Ο Σ. Ευστρατιάδης, στο Αγιολόγιο του γράφει  για το γεγονός αυτό τα έξης: «Κατά την ημέραν ταύτην εξήγετο εκ του σκευοφυλακίου της μεγάλης εκκλησίας ο Τίμιος Σταυρός, περιήγετο ανά την πόλιν και εξετίθετο εις διαφόρους ναούς προς προσκύνησιν και αγιασμόν των πιστών και πάλιν απετίθετο εις το σκευοφυλάκιον».

     Άλλη πηγή αναφέρει πως  η έξοδος του Τιμίου Σταυρού  γινόταν από το παλάτι στην Πόλη. Στον Πατμιακό Κώδικας 266 αναγράφεται δε, ότι κατά την 1η Αυγούστου στη Μεγάλη Εκκλησία ετελείτο "η Βάπτισις των τιμίων Ξύλων".
     Με την ευκαιρία αναφέρουμε επιγραμματικά και τις υπόλοιπες εορτές αφιερωμένες στον Τίμιο Σταυρό.
α) Εορτή της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρου 
(14 Σεπτεμβρίου)
β) Εορτή της Σταυροπροσκυνήσεως 
(Κυριακή Γ’ Νηστειών).
γ) Μνήμη του εν ουρανώ φανέντος σημείου του Τιμίου Σταυρού (7 Μαΐου) την εποχή του Κωνστάντιου (337-361), γιου του Μ. Κωνσταντίνου.
δ) Τέλος αφιερωμένες στον Τίμιο Σταυρό, (όλο το έτος), είναι δύο ημέρες της εβδομάδας, η Τετάρτη και η Παρασκευή.


*ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΕΠΤΑ ΜΑΚΑΒΑΙΟΙ, 
ΑΒΕΙΜ (ή ΑΒΙΒΟΣ), ΑΝΤΩΝΙΟΣ (ή ΑΝΤΩΝΙΝΟΣ), ΓΟΥΡΙΑΣ, ΕΛΕΑΖΑΡΟΣ, ΕΥΣΕΒΩΝΑΣ, ΑΧΕΙΜ, ΜΑΡΚΕΛΛΟΣ
 (ή ΣΑΜΩΝΑΣ ή ΕΥΛΑΛΟΣ ή ΜΑΡΚΟΣ), 
η μητέρα τους ΣΟΛΟΜΟΝΗ 
και ο διδάσκαλός τους ΕΛΕΑΖΑΡΟΣ.
υτοκράτωρ εστί των παθών ο ευσεβής λογισμός"(Δ. Μακκαβαίων, α' 7, θ'4.)  

      Ο ευσεβής λογισμός είναι κυρίαρχος και εξουσιαστής επί των παθών. 
Αυτό με περίσσια ανδρεία απέδειξαν οι επτά αδελφοί Μακκαβαίοι με τη στάση τους απέναντι στο βασιλιά της Συρίας, Αντίοχο, όταν αυτός τους έταξε δόξες, τιμές και επίγειες απολαύσεις, αν αυτοί καταπατούσαν το Μωσαϊκό νόμο και έτρωγαν από τα απαγορευμένα φαγητά που τους πρόσφερε. 
     Προηγήθηκε ο ενενηκονταετής διδάσκαλός τους, Ελεάζαρος, που εφάρμοσε στο έπακρο το νόμο που τους δίδασκε, με αποτέλεσμα ο Αντίοχος να τον ρίξει στη φωτιά. Εμπνεόμενα από τη θυσία του γέροντα διδασκάλου τους, τα επτά αδέλφια κράτησαν την ίδια γενναία στάση απέναντι στο βασιλιά, όταν τους κάλεσε μπροστά του. Στην αρχή ο Αντίοχος προσπάθησε να τους κολακεύσει με διάφορα εγκώμια για τη νιότη τους. Τους είπε ότι αν έτρωγαν από τα ειδωλόθυτα που τους πρόσφερε, θα απολάμβαναν μεγάλες τιμές και φυσικά θα τους έσωζε από το θάνατο. Τότε οι επτά αδελφοί απάντησαν στον Αντίοχο: "χαλεπώτερον γαρ αυτού του θανάτου νομίζομεν είναι σου τον επί τη παρανομώ σωτηρία ημών έλεον". Δηλαδή, είναι περισσότερο επιβλαβής και απ' αυτόν το θάνατο, νομίζουμε, η συμπάθειά σου για την παράνομη σωτηρία μας. Εξοργισμένος τότε ο Αντίοχος, με τροχούς, φωτιά και ακόντια, έναν-έναν τους σκότωσε όλους. Όταν είδε αυτό η μητέρα τους Σολομονή, ρίχτηκε μόνη της στη φωτιά και έτσι όλοι μαζί πήραν το στεφάνι του μαρτυρίου.
*ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΕΝΝΕΑ ΜΑΡΤΥΡΕΣ 
που μαρτύρησαν στην Πέργη της Παμφυλίας, 
ΛΕΟΝΤΙΟΣ, ΑΤΤΟΣ, ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ, ΚΙΝΔΕΟΣ, ΜΝΗΣΙΘΕΟΣ, ΚΥΡΙΑΚΟΣ, ΜΗΝΑΙΟΣ, ΚΑΤΟΥΝΟΣ και ΕΥΚΛΕΟΣ (ή ΕΥΚΛΗΣ)
    Οι Άγιοι αυτοί μαρτύρησαν στην Πέργη της Παμφυλίας, που βρίσκεται κοντά στις όχθες του Κέστρου ποταμού. Τα ονόματά τους ήταν τα εξής: "Αττος, Αλέξανδρος, Εϋκλεος, Κατούνος, Κινδέος, Κυριάκος, Λεόντιος, Μνησίθεος και Μηναίος. Όλοι στο επάγγελμα ήταν γεωργοί, εκτός από τον Μηναίο που ήταν μαραγκός. 
    Κατά τους διωγμούς εναντίον των χριστιανών που έκανε ο Διοκλητιανός, στην Παμφυλία συνέβαινε να είναι έπαρχος κάποιος Φλαβιανός (300 μ. Χ.) που εφάρμοζε με σκληρότητα τα αυτοκρατορικά διατάγματα. Τότε, από τους πιο θαρραλέους πιστούς, που μόνοι τους φανέρωσαν τη χριστιανική τους ιδιότητα μπροστά στον έπαρχο, ήταν και οι εννέα αυτοί Άγιοι. Αφού έκαναν το σημείο του σταυρού και κοινώνησαν των αχράντων μυστηρίων, όρμησαν όλοι μαζί στη φλόγα του κινδύνου. Παρουσιάστηκαν στον Φλαβιανό, ομολόγησαν τον Χριστό και τον παρακάλεσαν να πάψει επιτέλους να κακοποιεί τους χριστιανούς.          
    Εξοργισμένος ο Φλαβιανός, διέταξε να τους σύρουν στο ναό της Αρτέμιδος για να θυσιάσουν στους θεούς. Εκείνοι, όχι μόνο αρνήθηκαν να θυσιάσουν, αλλά με την προσευχή τους συνέτριψαν και μερικά από τα είδωλα του ναού. Ο έπαρχος γεμάτος μανία, αφού ξέσκισε τις σάρκες τους με σιδερένια νύχια και έκαψε τις πληγές τους με αναμμένες λαμπάδες, τους φυλάκισε. Αλλά επειδή και οι εννέα επέμεναν να ομολογούν τον Χριστό, τελικά τους αποκεφάλισε.
*Ο ΑΓΙΟΣ ΠΑΠΑΣ, ο νέος.
"Εις σάκκον βληθείς, και θίβη εγκλεισθείς, και εις θάλασσαν ριφθείς, τελειοϋται".
*Ο ΑΓΙΟΣ ΕΛΕΑΖΑΡΟΣ.
Μαρτύρησε, αφού του έκαψαν το κεφάλι.
*Ο ΑΓΙΟΣ ΚΗΡΥΚΟΣ.
Μαρτύρησε δια αποκεφαλισμού.
*Ο ΑΓΙΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ.

Μαρτύρησε δια ξίφους.
*Ο ΑΓΙΟΣ ΠΟΛΥΕΥΚΤΟΣ.
Μαρτύρησε, αφού τον έχωσαν μέσα σε κοπριά.
*ΟΙ ΑΓΙΟΙ, ΜΗΝΗΣ (ή Μηνός) και ΜΗΝΑΙΟΣ. 
Και οι λοιποί εν τω Βιγλεντίω, πλησίον του χαλκού Τετραπύλου.
*Η ΑΓΙΑ ΕΛΕΣΑ, 
η Οσιομάρτυς που μαρτύρησε στα Κύθηρα.

     Καταγόταν από την Πελοπόννησο και ήταν κόρη ενός πλούσιου Έλληνα που ονομαζόταν Ελλάδιος. Η μητέρα της, Ευγενία, ήταν στείρα αλλά θεοσεβής χριστιανή. Έτσι δια της προσευχής απόκτησε θαυματουργικά την Ελέσα, που ανέθρεψε σύμφωνα με  τις  επιταγές του Ευαγγελίου και κάτω από τις δυσκολίες του ειδωλολάτρη άντρα της. 

     Σε ηλικία 14 χρονών η Ελέσα έμεινε ορφανή από μητέρα και έτσι έμεινε αυτή κυρία του πλούσιου σπιτιού του πατέρα της. Αμέτρητες τότε οι ευεργεσίες και οι ελεημοσύνες που έκανε στους στερημένους και πάσχοντες συνανθρώπους της. Κάποτε όμως ο πατέρας της την παρακίνησε να παντρευτεί κάποιον από τους ειδωλολάτρες άρχοντες, αυτή όμως αρνήθηκε διότι η κλήση της ήταν άλλη, αυτή της αγγελικής πολιτείας. Έτσι όταν κάποτε ο πατέρας της έφυγε για κάποιο ταξίδι, η Έλέσα μοίρασε όλα της τα υπάρχοντα στους φτωχούς και με τις πιο πιστές δούλες της, διέφυγε στα Κύθηρα. Εκεί δια της προσευχής, έκανε πολλά θαύματα. 
    Όταν όμως ο πατέρας της επέστρεψε από το ταξίδι και έμαθε τα γεγονότα, θύμωσε πολύ και αφού ανακάλυψε πού βρισκόταν η Ελέσα, αναχώρησε για να τη φέρει πίσω. Όμως η γνώμη της Ελέσας ήταν αντίθετη αυτής του ειδωλολάτρη πατέρα. Τότε αυτός, αφού ανελέητα τη βασάνισε, τελικά την αποκεφάλισε και έτσι πανάξια έλαβε το στεφάνι του μαρτυρίου. (Η μνήμη της συγκεκριμένης Αγίας δεν αναφέρεται πουθενά στους Συναξαριστές, τη βρίσκουμε σαν μάρτυρα μόνο στα Κύθηρα).
Απολυτίκιον. 
Ήχος γ'. Θείας πίστεως.
    Γόνος άγιος, Πελοποννήσου, γέρας ένθεον, νήσου Κυθήρων, ανεδείχθης, Έλέσα πανεύφημε· υπέρ Χριστού γαρ νομίμως άθλήσασα, χειρί πατρώα έτμήθης την κάραν σου, Μάρτυς ένδοξε, Χριστόν τον Θεόν ικέτευε, δωρήσασθαι ήμϊν το μέγα έλεος.
*Ο ΑΓΙΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΣ, 
ο Θαυματουργός Αρχιεπίσκοπος Προκοννήσου.
     Έζησε στα μέσα του 6ου αιώνα επί βασιλέων Ιουστίνου του θράκας και ανεψιού του Ιουστινιανού του Μεγάλου. Λόγω τη μεγάλης του αρετής, έγινε επίσκοπος Προκοννήσου ή Προικοννήσου, και που σήμερα λέγεται Μαρμαράς. Τα ποιμαντικά του καθήκοντα εξάσκησε άριστα δια της πραότητάς του και δια της προσευχής. Κάποτε μάλιστα θεράπευσε και την κόρη του βασιλιά Ιουστινιανού από δαιμόνιο. 
     Απεβίωσε ειρηνικά την 1η Αυγούστου. Αργότερα η βασίλισσα Θεοδώρα, προς ένδειξη ευγνωμοσύνης στον Άγιο, έκτισε Μονή στο όνομά του, εκεί όπου βρέθηκε το άγιο λείψανό του. Εκεί κοντά, μάλιστα, βρέθηκε και πηγή αγιάσματος.

*Ο ΑΓΙΟΣ ETHELWALD
 (Αγγλοσάξωνας)
     Λεπτομέρειες για τη ζωή αυτού του αγίου της ορθοδοξίας, μπορούν να βρούν οι αναγνώστης της ιστοσελίδας του ναού μας, στο βιβλίο "Οι Άγιοι των Βρεττανικών Νήσων", του Χριστόφορου Κων. Κομμοδάτου, επισκόπου Τελμησσού, Αθήναι 1985.

Σάββατο, 29 Ιουλίου 2017

ΚΥΡΙΑΚΗ Η΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ ( Ματθαίου ιδ΄ 14-22 ) "Το θαύμα του πολλαπλασιασμού των άρτων"

"και έφαγον πάντες και εχορτάσθησαν..."
       Το να αφήσει κάποιος το σπίτι του και τις εργασίες του και να τρέξει να βρει τον Ιησού Χριστό, είναι ενδεικτικό βαθύτατης πίστης. Και κάτι άλλο ακόμα. Το να κάθονται άνθρωποι, άνδρες, γυναίκες και παιδιά, από το πρωί ως το βράδυ να ακούν τη διδασκαλία του Ιησού είναι πράξη επίσης ενδεικτική πίστεως και αφοσίωσης μεγάλης. 
       Η εικόνα που μας παρουσιάζει το Ευαγγέλιο που ακούγετε στους Ναούς όλης της Ορθοδοξίας από τους ιερείς μας, την Κυριακή Η΄του Ματθαίου, είναι η εξής: Ο ήλιος κοντεύει να βασιλέψει και οι μαθητές προειδοποιούν τον Κύριο να αφήσει τους ανθρώπους να φύγουν για να αγοράσουν τροφές επειδή εδώ που βρίσκονται ο τόπος είναι έρημος.
Η υπαίθρια Αρτοκλασία μας, στο παρεκκλήσι του Αγίου 
Παχωμίου του Ευκαρπιώτου, στο Πανηγύρι του
την 7η Μαΐου.
       Το να ξεχαστεί όμως κανείς ακούγοντας μια διδαχή όλη την ημέρα σημαίνει ότι η διδαχή αυτή είναι πιο σημαντική και από το φαγητό και από τις άλλες, πιθανόν, οικογενειακές τους υποχρεώσεις και φαίνεται μάλιστα αυτή η διδαχή να τους έχει πραγματικά συνεπάρει. Γιατί η διδασκαλία του Ιησού έχει πληρότητα ζωής και σωτηρίας.
       Ο τόπος είναι έρημος, αλλά «ο τρέφων την οικουμένην παρέστιν». Ο Χριστός που είναι εκείνος που τρέφει και συντηρεί τα σύμπαντα δεν μπορεί να χορτάσει τους ανθρώπους που κρέμονται όλη μέρα από τα χείλη του;
        Για τούτο και προστάζει τους μαθητές του να προσφέρουν ότι έχουν για να φάνε οι άνθρωποι. Οι μαθητές του έχουν 5 ψωμιά και δυο ψάρια. 

Ο Χριστός τα ευλογεί, οι μαθητές τα μοιράζουν στα πλήθη, όλοι κάθονται καταγής «και έφαγαν πάντες και εχορτάσθηκαν»και μάλιστα περισσεύουν και 12 κοφίνια πλήρη τεμάχιων άρτων.
        Στο θαύμα αυτό, του πολλαπλασιασμού των άρτων από τον Χριστό έγκειται και η ευλογημένη Ακολουθία της Εκκλησίας μας, η Αρτοκλασία, η οποία τελείτε από τους ιερείς μας με τις προσφορές των χριστιανών, συνήθως την ημέρα της ονομαστικής τους εορτής, αλλά και όποτε άλλοτε το θελήσουν για ευλογία στα σπιτικά τους, και που στο τέλος της Ακολουθίας αυτής ακούγονται από όλο το εκκλησίασμα, κλήρο και λαό, τα όμορφα και διδακτικά λόγια, τα οποία και συνάδουν απόλυτα με την σημερινή μας ανάρτηση στην ιστοσελίδα του Ναού μας:«Πλούσιοι επτώχευσαν και επείνασαν, οι δε εκζητούντες τον Κύριον, ουκ ελαττωθήσονται παντός αγαθού». (κάντε κλικ στον σύνδεσμο, για να δείτε παλαιότερο άρθρο μας για την Ακολουθία της Αρτοκλασίας) 
        Άς κάνουμε όμως τώρα μερικές παρατηρήσεις ή εκτιμήσεις πάνω στο σημερινό Ευαγγέλιο της αυτής της Κυριακής, της 30ης Ιουλίου 2017, το οποίο και σύμφωνα με το εκκλησιαστικό Τυπικό, θα το ακούσουμε από τα χείλη των ιερέων μας:
1) Όποιος είναι χορτασμένος πνευματικά με την επιλεγμένη τροφή της διδασκαλίας του Χριστού μας, που είναι και το σημαντικότερο όλων, χορταίνει και σωματικά με οποιαδήποτε τροφή του παρέχεται ή την κερδίζει. Η πνευματική πληρότητα, ο πνευματικός χορτασμός, που είναι ταυτόχρονα και υγεία και χαρά και ευχαρίστηση, είναι το ζητούμενο στην επίγεια ζωή μας.

Η Αρτοκλασία από τον Επίσκοπο μας στην Μικρή Πανήγυρη
 για την Σύλληψη της Αγίας Άννης, την 9η Δεκεμβρίου 2015.
2) Δεν περισσεύουν ολόκληροι άρτοι αλλά τεμάχια, σύμφωνα με το κείμενο, που έμειναν από τους άρτους που έφαγαν οι πεινασμένοι, γεγονός που με αυτόν τον τρόπο επιβεβαιώνεται το θαύμα του χορτασμού των 5000 ανθρώπων.
3) Η περισυλλογή από τα κομμάτια των άρτων και των ψαριών, τα οποία περίσσευσαν για μελλοντική χρήση, που γίνεται με παραγγελία του Ιησού, είναι πράξη συμβολική κατά της σπατάλης.
4) Έχουμε δώδεκα κοφίνια, ένα για κάθε μαθητή για να διακονήσουν εξίσου και όλοι το θαύμα, με τη μεταφορά των περισσευμάτων του φαγητού, κατάλοιπα της θαυματουργικής υπέρβασης που μόλις έγινε.

Η Αρτοκλασία από την Μεγάλη Πανήγυρη μας,
την 9η Σεπτεμβρίου του 2015.
5) Και μια τελευταία παρατήρηση. "Χόρτασαν" χιλιάδες ανδρών, γυναικών και παιδιών, που δείχνει το γενικό ενδιαφέρον όλων να δουν, να γνωρίσουν, να ακούσουν, να δεχθούν την θεραπευτική ευλογία του Ιησού Χριστού.
      Ο άγιος ευαγγελικός λόγος είναι πάντοτε λόγος πνοής και ζωής, λόγος σοβαρός και πειστικός, ευλογημένος και θαυματουργός. Αυτό επιβεβαιώνεται ποικιλότροπα από το θαύμα του πολλαπλασιασμού των 5 άρτων και τον χορτασμό των χιλιάδων ακροατών του Ιησού καθώς και όλων των άλλων που είχαν προστρέξει κοντά του πάσχοντες από διάφορες ασθένειες, οι οποίοι μόλις αντίκριζαν τον Ιησού, θεραπεύονταν.
Η Αρτοκλασία στην Μικρή Πανήγυρη της Ενορίας μας
στο Παρεκκλήσι του Αγίου Χριστοφόρου,
την 8η Μαΐου του 2017.
    Ο λόγος του Θεού, είναι δυνατός, παντοδύναμος, πληρώνει, γεμίζει δηλαδή, τις δικές μας ανθρώπινες αδυναμίες και συμβάλλει στο ξεπέρασμα των δυσκολιών της καθημερινότητας μας, και την λύση των προβλημάτων μας στην οικογένεια και στον χώρο της εργασίας μας, ακόμα και στις διακοπές μας τώρα το καλοκαίρι, όπου φροντίζουμε να μην απομακρυνόμαστε από την Εκκλησία του Χριστού μας.
     Μπορεί να υπάρχουν τριβές μέσα στην καθημερινότητα μας, αλλά με τη χάρη και την ευλογία του Θεού, πάντοτε
Η δική μας Παναγιά η Χρυσαφίτισσα,
την οποία και θα στολίσουμε
στην Μικρή Παράκληση, την Τρίτη
1η Αυγούστου 2017
...
καταφέρνουμε να αποφεύγονται οι εντάσεις, το κλίμα γίνεται ηπιότερο, η ανεκτικότητα συλλειτουργεί, η αλληλοκατανόηση ανταποκρίνεται, η ειρήνη επικρατεί, τα πρόσωπα γαληνεύουν, τα μάτια γελούν, η ζωή γίνεται χαρά και ευχαρίστηση, όταν μέσα στην ζωή μας αφήνουμε χώρο για να εγκατασταθεί ο Χριστός και να μαλακώσει την σκληροκαρδία μας.
      Όμως όλοι μας γνωρίζουμε πως το καλοκαίρι και ιδιαίτερα τον Αύγουστο, πρωταγωνιστής της εκκλησιαστικής και της λατρευτικής ζωής μας, είναι η γλυκύτατη Παναγία μας. Σε όλην την Ελλάδα απ' άκρη σ' άκρη, έτσι και στους Ανθοκήπους της Νέας Ευκαρπίας, στην δική μας την Ενορία των Αγίων Θεοπατόρων Ιωακείμ και Άννης και στην ομώνυμη εκκλησιά της, την προσωρινή κατακόμβη μας, όπου τελούμε όλες τις Ακολουθίες μέχρι να αποπερατωθεί ο επάνω περίλαμπρος Ναός μας, που με ταχείς ρυθμούς ετοιμάζουμε, καθ' όλη την περίοδο του Δεκαπενταυγούστου, "το Πάσχα του καλοκαιριού", όπως ο λαός μας χαριτωμένα ονομάζει.
...και μετά την Βρεφοκρατούσα Παναγιά,
στην Μεγάλη Παράκληση...
     Έτσι από την Τρίτη 1η Αυγούστου και μέχρι την Κυριακή 13η Αυγούστου 2017,  με το κάλεσμα της καμπάνας κάθε απόγευμα, θα αφήσουμε για λίγο την καθημερινότητα μας στην άκρη και θά έρθουμε στην εκκλησιά της Ενορίας μας, για να ψάλλουμε εναλλάξ την Μικρή και την Μεγάλη Παράκληση στην Θεοτόκο, ξεκινώντας μεθαύριο με την Μικρή, και αρχίζοντας έτσι τα "παρακάλια" μας στην Μητέρα του Θεανθρώπου Χριστού μας, την βακτηρία και προστάτη όλων μας. 
            Στολίζουμε καθημερινά την Εικόνα της με τα πιο ευωδιαστά λουλούδια της γειτονιάς των Ανθοκήπων μας. Μια την όμορφη Παναγία την Χρυσαφίτισσα, μια την Παναγία Σουμελά που αγαπάμε λόγω εντοπιότητας, αλλά και την Βρεφοκρατούσα μας, την Γοργοεπήκοο και πολλές ακόμη που στολίζουν τον Ιερό Ναό μας, την τοποθετούμε στο κέντρο του κάνοντας την και επίκεντρο της ζωής μας, ανάβουμε τα καντήλια της, της καίμε λαμπάδες από μελισσοκέρι, την βάλαμε ψηλότερα από ότι συνήθως, την προσκυνούμε, της τάζουμε, την καμαρώνουμε, την παρακαλούμε, την ψάλλουμε, της δείχνουμε όλη την αγάπη μας και την Δευτέρα της 14ης Αυγούστου, παραμονή της Αγίας Κοιμήσεως της, θα έρθουμε και πάλι το βράδυ εδώ, για να της ψάλλουμε τον Εσπερινό της μεγάλης αυτής εορτής της Ορθοδοξίας, και κατόπιν την επ' αύριον, Τρίτη 15 Αυγούστου 2017, πρώτα ο Θεός, 
Αποτέλεσμα εικόνας για οι παρακλήσεις της παναγίας
...αλλά και την όμορφη Παναγία Σουμελά,
την Παναγιά των Ποντίων.
ανήμερα της εορτής της, θα τελέσουμε την Θεία Λειτουργία και προς τιμήν της τα Απολυτίκια της θα ψάλλουμε όλοι μαζί, κλήρος και λαός, για να της δείξουμε πόσο πολύ την αγαπάμε και πόσο την αποζητούμε καθημερινά στην ζωή μας.
      Κ αι η Παναγία θα έρθει εδώ μαζί μας, χωρίς να έχει λείψει ποτέ άλλωστε από κοντά μας, αφού εδώ είναι το "πατρικό" της, το "σπίτι" των γονιών της, του Ιωακείμ και της Άννας. Ειδικά όμωςαυτές τις ημέρες θα συντροφεύει γλυκά την βιωτή μας από την 1η Αυγούστου και για δεκαπέντε ημέρες, όπου νηστεία αυστηρή θέσπισε η Εκκλησία μας για αυτήν την περίοδο, κάποιοι την λένε "Δεκαπενταύγουστο", κάποιοι άλλοι την ονομάζουν "Θερινή Σαρακοστή", άλλοι πάλι "Πάσχα του καλοκαιριού" την ονομάζουν, κάποιοι τον μήνα αυτόν τον αποκαλούν "Μήνα της Παναγιάς"αλλά όπως και αν εμείς θέλουμε να την λέμε αυτήν την εκκλησιαστική περίοδο, αυτή εκτός από  νηστεία επιτάσσει και Μετάνοια με Εξομολόγηση, θέλει και συχνή Θεία Κοινωνία, ζητά τον τακτικό εκκλησιασμό μας, προσμένει ελεημοσύνη στους συνανθρώπους μας, επιδιώκει την περισυλλογή στον εαυτό μας, αναμένει σιωπή από εμάς και προσευχή από όλους μας.
Αυτά ζητά η Παναγιά από εμάς. 
Εμείς πως σκοπεύουμε να περάσουμε τον Δεκαπενταύγουστο;
Καλή Παναγία αδελφοί μου!!!
*παρακάτω με ένα κλικ στο "Διαβάστε περισσότερα...", θα δείτε το Ευαγγέλιο αυτής της Κυριακής, τόσο στο αρχαίο πρωτότυπο κείμενο, όσο και σε νεοελληνική απόδοση...